Doelman zag zelfs vaste plaats op reservebank Nederlands elftal bedreigd; Joop Hiele houdt eer aan zichzelf

ROTTERDAM, 19 DEC. Vierenvijftig keer zat doelman Joop Hiele op de reservebank bij het Nederlands voetbalelftal. Dat vindt hij meer dan voldoende. De 32-jarige Rotterdammer schreef deze week Rinus Michels een brief om te bedanken voor Oranje en belde de bondscoach gisteren nog eens op om dat te bekrachtigen. Michels toonde begrip, maar als hij tijdens het gesprek fanatiek op het aanblijven van de keeper van SVV Dordrecht'90 zou hebben aangedrongen was er best nog één en ander mogelijk geweest. Zo bekende Hiele gisteravond.

Maar Hiele had de bui eigenlijk al zien hangen. Hij zag aankomen dat hij binnenkort zou worden vervangen als stand-in van Hans van Breukelen. “Ik houd de eer dus aan mezelf”, aldus Hiele. De bondscoach heeft hem nooit iets over zijn plannen voor de komende maanden met de keepers verteld. “Maar ik weet hoe Michels denkt. Voor het WK van vorig jaar werd de vraag al gesteld waarom er twee keepers op leeftijd werden meegenomen en niet één jonge. En ik kan me niet voorstellen dat Michels voor Zweden drie keepers selecteert. Dat is verleden jaar in Italië zeker niet goed gegaan.” Hiele doelt op Ajacied Stanley Menzo, derde doelman bij het WK'90, die in het trainingskamp voor de nodige problemen zorgde.

Er speelde volgens Hiele nog iets anders mee in zijn besluit. “Het kostte me steeds meer moeite om gemotiveerd op de bank te gaan zitten”, bekent hij. Hiele maakte al in 1980, in en tegen Ierland, zijn debuut. Een maand eerder nog dan Van Breukelen. In elf jaar tijd stond hij maar acht keer in het doel bij Oranje. Dat is niet veel over zo'n lange periode. “Of ik meer had moeten spelen? Misschien wel. Het heeft ook met geluk te maken. Ik raakte in een tijd dat ik misschien een basisplaats had kunnen bemachtigen ernstig geblesseerd. Dat was jammer.”

Hiele had de pech dat hij gelijktijdig met Van Breukelen opgroeide. Beide keepers, zo oordeelden de experts, deden nauwelijks iets voor elkaar onder. Toch kreeg Van Breukelen bijna altijd de voorkeur. Eén keer dacht Hiele zijn concurrent te hebben gepasseerd. In het voorjaar van 1989 was Van Breukelen geblesseerd aan zijn knie. Ook Hiele had net problemen aan dat gewricht gehad. Daarom werd Theo Snelders door bondscoach Libregts als doelman voor het WK-kwalificatieduel tegen West-Duitsland in Rotterdam gekozen. Hij bleek echter vlak voor de aftrap de druk niet aan te kunnen, waardoor Hiele alsnog moest opdraven. Hij keepte een hele goede wedstrijd, maar in de daaropvolgende interland, tegen Finland, stond Van Breukelen toch weer opgesteld. Dat deed best pijn. Die is nu vergeten en zegt Hiele “een verschrikkelijk mooie tijd” bij Oranje te hebben gehad. Hij noemt het duel tegen de Duitsers en de oefenwedstrijd op Wembley tegen Engeland zijn hoogtepunten.

Hiele wil niet van gemiste kansen spreken. Dat doet hij ook niet als het over een transfer naar het buitenland gaat. Dat is altijd zijn grote wens geweest. Maar het lijkt er niet meer van te komen. “De kans is niet bijster groot meer, nee”, realiseert Hiele zich. Het Turkse Fenerbahce toonde aan het begin van het seizoen nog interesse voor hem, maar zoals zo vaak ging het uiteindelijk niet door. “Clubs halen liever middenvelders en aanvallers uit het buitenland. Soms spelers waar niemand ooit van gehoord heeft. Uit Zuid-Amerika, Polen, Joegoslavië, noem maar op. Miskopen van de eerste orde.”

Joop Hiele is van mening dat het niets met de keuze van de bondscoaches te maken heeft gehad dat hij (eerst Feyenoord en nu, sinds twee seizoenen, bij SVV) nooit bij een echte topclub speelde en PSV'er Van Breukelen wel. “Hans kwam alleen wat meer op tv. Dat is alles. Verder denk ik niet dat het uitmaakt of je voor Ajax, PSV, SVV of VVV, om maar eens iets te noemen, uitkomt. Je selecteert jezelf. Ik vind Toni Schumacher daar een mooi voorbeeld van. Hij stond in Duitsland eens stijf onderaan met FC Köln, maar werd wel gewoon in de nationale ploeg gekozen.”

Hiele, die op eerste kerstdag 33 jaar wordt, is twee jaar en twee maanden jonger dan Van Breukelen. Daarom had hij, nu de PSV-doelman heeft aangekondigd zijn interlandcarrière na het Europees kampioenschap in Zweden te beeindigen, misschien nog een paar jaar basiskeeper kunnen zijn. Natuurlijk heeft Hiele daaraan gedacht. “Na het EK zal er een nieuwe ploeg moeten worden opgebouwd. Ik denk dat er vijf, zes spelers zullen moeten worden vervangen. Dan zal het een hele klus worden om je twee jaar later voor het WK te plaatsen. Misschien ben je dus pas weer over vier jaar bij een eindronde aanwezig. En dan ben ik 37 jaar. Wel erg oud, hè.”

Hiele ziet vooralsnog drie kandidaten om hem, voorlopig als reservekeeper van Oranje, op te volgen, Feyenoorder Ed de Goey, Ajacied Stanley Menzo en Hans Snelders van het Schotse Aberdeen. Hij zal volgend jaar het EK met grote belangstelling volgen. “De groep die er nu bij het Nederlands elftal staat heeft natuurlijk alles al meegemaakt. Het is een selectie op leeftijd. Maar als men zich nog één keer weet op te peppen is er nog van alles mogelijk. Een Europese titel? Waarom niet.”