Snelheid elektronisch beperkt

Snelheidsbegrenzers zijn al vele jaren verkrijgbaar. In Groot-Britannië, Frankrijk en Duitsland rijden veel bussen en vrachtwagens met begrenzers. Soms omdat ze verplicht zijn (zoals op Britse bussen), soms omdat een ondernemer die zijn vrachtwagens uitrust met een begrenzer goedkopere banden mag monteren (zoals in Duitsland).

Ook in Nederland zijn al vele vrachtwagens met een begrenzer uitgerust. Het motief is hier vooral besparing op brandstof en onderhoud.

Het principe van de apparaten zoals die door het Duitse bedrijf VDO of door het Nederlandse bedrijf Groeneveld op de markt worden gebracht is vrij simpel: als een ingestelde snelheidslimiet overschreden dreigt te worden, treedt een elektrisch motortje ("compactmotor') in werking dat een hefboom op de brandstofpomp terugduwt. Het hangt van de stand van deze hefboom af hoeveel diesel in de motor wordt gespoten en dus hoe hard de auto rijdt.

De chauffeur merkt in zijn gaspedaal niets van de correctie, hij kan "vol gas' blijven geven. Een vernuftig schaarsysteem zorgt ervoor dat de corrigerende beweging van het motortje alleen op de brandstofpomp wordt overgebracht.

Het motortje ontvangt zijn commando's van een kastje met micro-elektronica. Dit kastje kan op elke gewenste limiet worden geprogrammeerd en wordt daarna verzegeld. Het ontvangt informatie over de snelheid van de auto van het al in elke vrachtwagen aanwezige tachograaf-systeem.

De toegepaste elektronica maakt het mogelijk dat de snelheidsvermindering geleidelijk geschiedt, het systeem heeft een zekere anticiperende werking. Dat voorkomt dat de vrachtwagen bij het bereiken van de limiet plotseling "doodvalt'. Doordat de begrenzing snelheidsafhankelijk is, blijft bij het beklimmen van een helling of bij wegrijden het volle vermogen ter beschikking staan.

Tekeningen: A. Vol gas en de hefboom op de brandstofpomp (de onderste) gaat geheel naar links. B. Nog steeds geeft de chauffeur vol gas, maar nu is de ingestelde maximum-snelheid bereikt. De compactmotor duwt de bovenste hefboom terug, waardoor ook de hefboom van de brandstofpomp teruggaat.

Minister Borst (volksgezondheid) heeft nu aangekondigd de pil voor vrouwen boven de achttien niet langer te zullen vergoeden om de kosten van de gezondheidszorg met honderd miljoen gulden te beperken. Voorbehoedmiddelen als de morning-afterpil, het spiraaltje en het pessarium zullen waarschijnlijk volgen. De Rutgers Stichting en de Emancipatieraad reageerden verontrust. “De seksuele rechten van de vrouw worden beknot”, schreef de voorzitter van de Emancipatieraad, M.J.H. den Ouden-Dekkers, op 8 maart 1995 op de Opiniepaginie van NRC Handelsblad. “Als de pil uit het ziekenfonds wordt gehaald worden de kosten exclusief op vrouwen afgewenteld. (...) De financiële afhankelijkheid van nog steeds heel veel vrouwen stelt hen bloot aan een directe inmenging in hun seksuele leven door ouders, opvoeders of partners. Het laat deze vrouwen slechts de keus anderen geld te vragen voor de pil, of het risico te nemen van een onbedoelde zwangerschap en daarna van een eventuele abortus.”