Een Deen

Waarin een grote bond klein kan zijn: de KNVB wil Frank Arnesen niet toelaten tot de cursus, welke bij slagen recht geeft op het diploma coach betaald voetbal in Nederland. Arnesen was een uitmuntend voetballer in zijn nog jongere jaren. Hij kwam 52 maal uit voor het Deense nationale elftal, hij voetbalde voor Ajax zowel als voor PSV en hij speelde zeventig wedstrijden in het kader van de Europese bekercompetities. Momenteel is hij een hoog gewaardeerde elftalbegeleider bij PSV. Eigenlijk is hij meer dan dat: hij assisteert Bobby Robson op elk gebied. De leiding van de club is erg goed over hem te spreken en de spelers lopen met hem weg. Hij is iemand die midden tussen die spelers staat, verstand heeft van de topvoetballerij en het vermogen bezit om bij iedereen met wie hij te maken krijgt goed over te komen. Deskundig, geestdriftig en sympathiek - wat kan men in vredesnaam nog meer verlangen?

Niettemin blijkt Frank Arnesen een zeer grote handicap te bezitten: hij is Deen. Dat is natuurlijk onvergeeflijk. Deen! Die nationaliteit is een weeffout waarmee de KNVB absoluut niet kan leven. Voetballers haalt men overal vandaan, tot uit Ghana toe. Ze zijn, mits ze een aanwinst worden geacht, van harte welkom. Dat is trouwens een uitmuntende zaak. Topvoetbal is bij uitstek een internationale affaire en als we - wat tegenwoordig wellicht te pas en te onpas gebeurt - Europa na '92 erbij mogen halen, dan ziet het KNVB-verbod er nog belachelijker uit.

Die weigering tegenover een aspirant-coach is nog zotter als men even nagaat hoeveel Nederlandse coaches in het buitenland werkzaam zijn. Heeft men Johan Cruijff, Leo Beenhakker, Guus Hiddink, Aad de Mos en anderen om een cursuspapiertje gevraagd? Doet men dat in Luik, waar Arie Haan furore maakt? Eist men het van Rinus Israel in Boekarest? Maar een brave Deen, die nota bene als speler acht jaar aan de verbetering van ons voetbal heeft bijgedragen, wordt een stok tussen de benen gestoken.

Een ander minpunt voor de bond is zijn reactie op het feit dat het aantal blessures in de eredivisie met bijna twintig procent is gestegen in vergelijking met vorig seizoen. Je zou zeggen dat hieruit toch conclusies moeten worden getrokken. Te veel wedstrijden kort achtereen? Roofbouw op basisspelers? Een toeneming van de zware, persoonlijke dekking? Het bewust op de rand van onsportief spelen onder het motto "de scheidsrechter moet maar uitmaken waar de grens ligt'? Allemaal punten die om een serieus bekijken vragen.

Maar wat zegt de KNVB? Conclusies trekken is “voorbarig”. Men noemt dat “dansen op drijfzand” - een woordspeling die mij trouwens überhaupt niet aantrekt. Het is bijna niet te geloven, maar men overweegt pas actie als de clubs massaal Zeist bestormen met de mededeling dat zij wegens blessures geen elf mensen kunnen opstellen. Na ons de zondvloed dus. Madame de Pompadour is populair in Zeist.