Realisten zijn bezorgd om Nederland; "Het begint met het fietslichtje'

Voor de vergadering begint heeft bestuurslid P. Slingerland even tijd om in een onderonsje uiteen te zetten hoe hij denkt over publiciteit. “Kijk, een tijd geleden, toen het Rotterdams Dagblad nog Rotterdams Nieuwsblad heette, haalde de partij van Janmaat nog de krant naast een artikel over de Zwarte Weduwe. Niet dat wij nou graag naast haar afgedrukt hadden willen staan of het altijd met haar eens zijn, maar je kunt toch maar beter de pers halen. Beter negatief in het nieuws dan niet in het nieuws. Toch?”

Buiten vriest het licht, binnen tekenen nog een paar mensen het gastenboek en voegen zich bij het gezelschap. Ongeveer vijftien mensen hebben zich bereid getoond samen te komen voor een openbare vergadering van de Realisten Nederland. Het kleine zaaltje van Motel Gilze-Rijen is minder dan matig gevuld met een gemèleerd gezelschap. Twee dertigers, heren met chokertjes en sigaartjes, vinden achterin de zaal nog even tijd om wat bij te praten. Een oud-verzetsman, lintjes op de revers, kiest strategisch positie midden in de zaal. Dan vindt voorzitter Th. van Baarle het tijd om van wal te steken.

Omdat Van Baarle zich terdege bewust is van de geringe bekendheid van zijn partij acht hij het noodzakelijk te beginnen met een kort exposée over de situering van de Realisten in het politieke spectrum. Helaas. Gitarist Frances Goya uit het plafond overstemt hem ruimschoots, zodat de Realisten vooralsnog wat vaag blijven. “Maar er wordt aan de achtergrondmuziek gewerkt”, weet Van Baarle met enig stemverheffen duidelijk te maken. De inleiding kan dus met een gerust hart als verloren worden beschouwd.

Realisten Nederland zijn erop uit Nederland eens flink de spiegel voor te houden. "De partij voor orde en gezagshandhaving' staat te lezen op de stickers, samen met een computer-graphic van een windmolen. De partijvlag hangt wat ver achter in de zaal maar laat ook geen plaats voor onduidelijkheid. Rood-wit-blauw met miniscuul in het hart "RN'.

Het "spiegel-voorhouden' van de Nederlandse samenleving zal ook niet te lang meer op zich laten wachten, volgens Van Baarle. Misten de Realisten bij de vorige verkiezingen nog de boot, dit keer belooft de voorzitter de race naar de Tweede Kamer positief af te sluiten. Dat is hard nodig, want het is al te ver gekomen met ons land en heel Europa. Gelukkig gloort er hoop aan de einder. Dit is de eerste bijeenkomst sinds de Belgische verkiezingen en het Vlaams Blok heeft de felicitaties van de Realisten mogen ontvangen. Niet dat de partij zich met hen vereenzelvigt, maar het Blok staat toch voor dingen die de Realisten onderschrijven. De programma's van beide partijen overlappen elkaar voor een deel. De partij komt voort uit oud-VVD-leden, maar die zijn inmiddels al lang verdwenen. “Wij zitten ter rechter zijde van de VVD, maar voelen ons bij de Centrum-Democraten niet thuis. Die gaan ons te ver. Zo vinden wij niet dat allochtonen het land uit moeten worden gezet. Maar we moeten reëel zijn. Als allochtonen zelf vragen om repatriëring, moeten we ze daar wel bij helpen. Niet onder het motto dat het beter is voor hen, maar gewoon voor onze eigen bestwil. Wij zijn geen fascisten, maar constateren gewoon feiten.” Van Baarle benadrukt dat zijn partij een compleet politiek program biedt, waarbij orde en gezag belangrijke aandachtspunten zijn. Volgens de Realisten is het niet alleen de overheid die er met haar repressieve maatregelen niet in slaagt de maatschappij te controleren, nee, het is een kwestie van mentaliteit. De sociale controle is verdwenen, modernisering is teveel een proces van verloedering. “Rijdt maar eens 's avonds door een grote stad. Niet één fietser die nog een lichtje voert tegenwoordig,” begint Van Baarle als voorbeeld. “Nou, dat lijkt me niet zo'n ernstig vergrijp,” komt er ergens uit de zaal. “Nee,” antwoordt Van Baarle fel, want hij ruikt winst, “maar wat als die fietser een kind van zestien is en jij rijdt hem dood? Wie is er dan schuldig? Het begint altijd juist met die kleine dingen.”

De Realisten staan voor betere besteding van gemeenschapsgelden, een aangenaam leef- en werkklimaat in een veilig Nederland en zijn tegen elke vorm van fascisme en geweld, zowel van links als rechts, tegen kiesrecht voor niet-Nederlanders en tegen gezagsondermijnend onderwijs. Als ze de Tweede Kamer halen. Op de vraag of in dat gunstige geval de Realisten Nederland net als het Vlaams Blok een zweeppartij zullen worden, antwoordt Van Baarle: “Nee, wij zullen dan een coalitie vormen. Wij zijn realisten.”