Wilde liefde van Memory Lane; Huilbuien, ruzies, hartstocht en cliché's: liefde

Voorstelling: Wilde liefde door Stichting Memory Lane. Teksten: Sam Shepard, R.D. Laing. Regie: Tonny Vijzelman; decor: Bernadette ten Have, Menno Wieringa; spel: Naned Kuijpers, Wieger Woudsma. Gezien: 12-12 Schouwburg Arnhem. Tournee: 20-12 t-m 19-2.

Zij: “Liefde is een beetje zweten, een beetje plakkerig.” Hij: “Liefde is verlangen.”

Een hij (Wieger Woudsma) en een zij (Naned Kuijpers) hebben het publiek zojuist welkom geheten op “deze avond over de liefde” waarop ze het onderwerp van alle kanten zullen belichten zonder, zo blijkt al gauw, de bekende gemeenplaatsen over te slaan. Over de liefde is alles al gezegd, de voorstelling Wilde liefde van Stichting Memory Lane uit Arnhem gaat daarover en maakt tevens duidelijk dat clichés in de liefde nooit vervelen.

Stichting Memory Lane die vorig seizoen voor het eerst te zien was met Caligula, een cryptische voorstelling gebaseerd op het gelijknamige stuk van Camus, heeft ook voor Wilde liefde bestaande tekst als uitgangspunt genomen. Naast de gedichtencyclus Savage-Love van de Amerikaanse toneelschrijver Sam Shepard is gebruik gemaakt van Do you really love me, een boekje met dialogen tussen een man en een vrouw van de Britse psychiater R.D. Laing. Zowel de gedichten als de dialogen hebben de liefde als thema, maar bij Shepard is de toon luchtiger dan bij Laing die de nadruk legt op het onvermogen met elkaar te kunnen communiceren.

De combinatie van deze uiteenlopende teksten heeft een merkwaardige produktie opgeleverd waarin nu eens een romantische verliefdheid alle aandacht opeist, dan weer huilbuien en gekwetste gevoelens voorrang krijgen. Toch is Wilde liefde geen moment zwaar of dramatisch. Integendeel zelfs, regisseur Tonny Vijzelman heeft een voorstelling gemaakt die licht is als een zeepbel. Grappig, amusant en zonder pretenties.

Statements over de liefde die Naned Kuijpers en Wieger Woudsma gelukzalig glimlachend oplepelen, wisselen ze af met gespeelde situaties die vaak vooraf worden gegaan door een korte toelichting (“nu spelen wij dat onze relatie verdiept is door een crisis”). Het tempo ligt hoog en de invalshoeken zijn divers, waarbij de acteurs handig gebruik maken van de vele kistjes, trommels en dozen op de speelvloer. Zo zijn we een uur lang getuige van hartstochtelijke gevoelens die tussen twee mensen ontluiken en resulteren in relaties maar ook van pijnlijke ruzies en onbegrip want ja, 't blijft tobben met de liefde.