Vormeloze jazz van Van Binsbergen

Concert: Bits and Pieces, door een nonet o.l.v. gitariste Corrie van Binsbergen met o.a. Henk Koekkoek (sousafoon) en Eduard van Regteren Altena (cello). Gehoord: 13-12 BIMhuis, Amsterdam. Verder te horen: 28- 12 Mahogany Hall, Edam, 29-12 Purmarijn, Purmerend, 5-1 Vredenburg, Utrecht, 9-1 O'42, Nijmegen.

'Het was een goede band maar op een gegeven moment anticipeer je alleen nog maar op bepaalde gewoontepatronen en dat moet je natuurlijk niet hebben. Dan kun je beter dingen schrijven waar je zelf helemaal achter staat en dan maar afwachten hoe het uitpakt.' Aldus gitariste Corrie van Binsbergen in een interview, te vinden in het decembernummer van het maandblad Jazz Nu. Na zes jaar de goed lopende Corrie en de Brokken band te hebben aangevoerd, ontbond ze de groep en stelde ze zich open voor nieuwe uitdagingen. Ze kreeg een compositieopdracht voor de Jazz Marathon Groningen en ging aan het werk.

Het resultaat van deze opdracht, Bits and Pieces, was vorige week niet alleen 'live' in de Groningse Oosterpoort te horen maar ook in een rechtstreeks uitzending van de NOS-radio. Dat het 'heel andere muziek' dan die van De Brokken was, zoals de componiste had beloofd, was geen overdrijving. Van swing, rock of funk was vrijwel niets meer te bespeuren, van het zo kenmerkende mengsel van luim en ernst was alleen het laatste ingrediënt overgebleven. Op zich geen enkel bezwaar, ernst moet er ook zijn, ware het niet dat deze ernstige inhoud met storende nonchalance werd gepresenteerd. Ongelijk inzetten, slordig intoneren, gewoon vals spelen, het leek wel of de bandleden het erom deden.

Wie mocht hopen dat een week luisteren, nadenken en repeteren wonderen zouden hebben gedaan, kwam in het BIMhuis bedrogen uit. De Bits and Pieces van Corrie van Binsbergen gingen niet leven, de negen op het podium vormden geen seconde een band.

Ligt het aan de musici die misschien beter konden gaan zitten om rustig hun noten te kunnen lezen? Zijn zij, geplukt uit diverse hoeken, te weinig met elkaars methoden vertrouwd? Of ligt het aan de componiste zelf die in het boven aangehaalde interview meedeelt 'een thuisprutser, een puzzelaar' te zijn? Heeft zij te hoog gegrepen, zich te lang opgesloten in haar studeerkamer, te weinig of te laat de lucht van de stallen opgesnoven?

De oorzaken zijn een vraag voor de musici, de luisteraar hoort alleen het resultaat. Muziek die wel kiest, namelijk tegen glad vertier en rondborstige gezelligheid, maar daar maar weinig concrete vorm tegenover weet te stellen, alle mathematische bedoelingen ten spijt. De Bits and Pieces van Corrie van Binsbergen zijn wel vierkant maar niet exact.