Ervaringen van kinderen met oudere ouders; "Ik was echt een gewenst kind'

“Ik heb me vaak afgevraagd of mijn jeugd leuker zou zijn geweest als ik jongere ouders had gehad. Nooit hadden ze zin in spelletjes. Eindeloos moest ik soebatten voor we een dagje naar het pretpark in Slagharen gingen. Ik dacht soms: jullie hadden onmiddellijk een kind van tien willen hebben.”

Boris' moeder was ruim 43 toen hij, 26 jaar geleden, werd geboren. In die tijd was dat nog uitzonderlijk, maar tegenwoordig krijgen Nederlandse vrouwen op steeds latere leeftijd hun eerste kind. Met in zijn achterhoofd de ervaringen uit zijn eigen kindertijd staat Boris kritisch tegenover deze tendens. “Als je de keuze hebt, kun je beter vóór je vijfëndertigste aan kinderen beginnen. Een kind van oudere ouders is vaak alleen, vooral als het een enig kind is. Bovendien, ik werd opgevoed met waarden van drie generaties terug. De normen en waarden van mijn grootouders, die geboren werden in 1890, schemerden door mijn opvoeding heen.”

Vooral in zijn puberteit wenste Boris zijn ouders jonger. “Toen ik veertien was, waren mijn ouders ver in de vijftig. Ze hadden een deel van hun veerkracht verloren. Bovendien, op sociaal-cultureel gebied waren ze het contact met de tijd kwijtgeraakt. Mijn vriendjes draaiden popmuziek, maar mijn ouders hadden het over het ballroomorkest van Victor Sylvester. Wat mode betreft komen ze uit de wereld van gisteren.”

Als er familie of vrienden van zijn ouders over de vloer kwamen, voelde Boris zich buitengesloten. “Iedereen was ouder. Mijn ooms een tantes waren net over de jonge-kinderenperiode heen. Als ik met zo'n typische kindervraag kwam, luisterden ze even en dan was het: Goed Boris, ga nu maar weer lekker buiten spelen. Overal hobbelde ik achteraan. Mijn nichtjes en neefjes vonden mij stomvervelend. Ik zag ze denken getver, daar heb je die zeurderige kleine Boris weer.”

Dat zijn ouders een hogere leeftijd hadden merkte hij ook aan de verhalen die ze vertelden. “De crisis en de Tweede Wereldoorlog, zelfs de Olympische Spelen van 1928, waren voor hen herinneringen. Ik hoorde die verhalen uit de eerste hand. Voor mijn vriendjes bestond de oorlog alleen als een droog verhaal uit een geschiedenisboek, voor mij leefde die tijd als een recente gebeurtenis. Dat is ook een van de redenen dat ik geschiedenis ben gaan studeren.”

Hoewel hij ervoor pleit dat ouders niet te oud zijn als ze aan kinderen beginnen, vindt hij dat ze ook weer niet te jong moeten zijn. “Voor je 30ste moet je er niet aan beginnen. Dan ben je nog jong, doe je nog gekke dingen. Een jaar of 30, 35, dat is volgens mij de ideale leeftijd.”

In tegenstelling tot Boris ziet Annet (22) vooral de voordelen van ouders op leeftijd. “Ik mocht veel meer dan vriendinnetjes met jongere moeders. Mijn moeder was 41 toen ik geboren werd en ik was heel erg gewenst. Ik was geen ongelukje, ze wilden me echt, dat lieten mijn ouders ook duidelijk blijken.”

Ze had het gevoel dat haar ouders er voornamelijk voor haar waren. Haar moeder was altijd thuis en haar vader bracht haar iedere dag met de auto naar school, hoewel ze op loopafstand woonde. “Dat vond ik reuze chic staan. Mijn ouders waren misschien niet zo trendy, maar de meeste ouders zijn toch ouderwets?!”

Annet is vier jaar geleden op kamers gaan wonen, en belt nog dagelijks met haar moeder. Zelf wil ze wel kinderen, maar voorlopig gaat haar werk als journaliste bij een regionale krant voor. “Ik wil er wel iets eerder aan beginnen dan mijn moeder, want dan is de kans om zwanger te worden groter. Maar voorlopig moet ik er niet aan denken om met een kind opgescheept te zitten”, zegt ze stellig.

Wendy heeft het hebben van oudere ouders negatiever ervaren. Haar moeder was 37 toen ze werd geboren. “Ze waren altijd zo vreselijk bezorgd over me. Bovendien, als kind wil je je toch altijd conformeren aan de groep en andere ouders waren altijd jonger. Ze dachten op school soms dat mijn ouders mijn grootouders waren. Dan schaamde ik me dood!”

Zelf wil ze dat haar kinderen de voordelen hebben van jonge ouders. Dat is de reden dat ze nu, op haar 21ste, in verwachting is. “Ik zie aan mijn man hoe fijn het is als je ouders bijvoorbeeld nog kunnen meehelpen met verhuizen. Daartoe zijn mijn ouders absoluut niet meer in staat. Bovendien, ik weet dat ze er over een jaar of tien niet meer zijn, vreselijk!”

Ook Christiaan (29) is ervan overtuigd dat je niet ouder dan een jaar of 25 moet zijn als je aan kinderen begint. Zijn moeder was 39 toen hij werd geboren. “Toen ik jong was, merkte ik het niet zo, maar in mijn puberteit besefte ik dat mijn ouders niet met de tijd meegingen. Ze wisten niets van popmuziek. Als ik een plaatje opzette was de reactie direct: kan die herrie niet wat zachter?!”

Machteld (18) vindt het niet zo'n bezwaar dat haar ouders wat ouder zijn. Ook zij haalt muziek aan om te illustreren hoe zij zijn. Vooral haar moeder heeft er wel begrip voor als ze de muziek wat harder zet. Haar vader, die nu 63 is, daarentegen “weet alles van studiefinanciering maar niet wat er in de jeugd omgaat”.

Toen ze tien was dacht Machteld dat het heel normaal was dat haar moeder 47 was. Ze was dan ook erg verbaasd te horen dat de moeders van haar vriendinnetjes pas 32 waren. “Aanvankelijk dacht ik: hoe kan dat nou, dat zij zo jong zijn? Later begreep ik dat zij juist de gangbare leeftijd hadden.”

Vrolijk vertelt Machteld dat ze goed met haar moeder kan opschieten. “Ze is dan ook helemaal geen oude dikke taart, dat scheelt. Ik ken andere, jongere moeders die veel ouderwetser zijn dan de mijne. Bij hen ben ik altijd bang dat ik iets verkeerds zeg of doe.”

Geheel onverwachts kocht haar moeder onlangs een Levi 501-spijkerbroek. “Dat staat haar harstikke goed. Eerst vond ze die sluiting met knoopjes lastig, maar nu is ze er zelf ook blij mee. En voor mij was dat helemaal een teken dat ze nog jeugdig is!”