Jury acht neef van Kennedy onschuldig aan verkrachting

WASHINGTON, 12 DEC. Slechts anderhalf uur hadden de jury-leden gisteren in West Palm Beach nodig om de van verkrachting beschuldigde William Kennedy Smith, een neef van senator Edward Kennedy, onschuldig te verklaren.

Bij het horen van het nieuws omarmde Smith zijn advocaat, Roy Black. Voor het gerechtsgebouw bedankte hij vervolgens met tranen in de ogen de juryleden en zijn ook aanwezige moeder, Jean Kennedy Smith. Achter hem stond een tweetal katholieke priesters. “Ik ben enorm veel verschuldigd aan het systeem en aan God en ik heb een geweldig geloof in allebei”, aldus Smith.

De vrouw die Smith beschuldigde, zei geen spijt te hebben. “Alles wat ik heb doorstaan is het waard, als ik het daarmee gemakkelijker heb gemaakt voor andere vrouwen hetzelfde te doen (een aanklacht indienen bij vermeende verkrachting) als ik”, liet ze via haar advocaat weten. De oom van Smith, senator Kennedy, verklaarde zich in een persconferentie in Massachusetts verheugd over de vrijspraak.

De korte overlegtijd van de jury bij een zaak die meer dan 10 dagen heeft geduurd, is ongebruikelijk. Er waren ook weinig aanknopingspunten om verkrachting te bewijzen. De beslissing van rechter Mary Lupo om drie andere getuigenissen niet toe te laten, maakte het moeilijk voor de aanklaagster om greep op de zaak te krijgen. Drie andere vrouwen hebben Smith beschuldigd van plotselinge aanvallen op onverwachte momenten. In twee gevallen kwam het niet tot verkrachting doordat de vrouwen hem zouden hebben afgeweerd, in het derde geval is het onzeker, omdat de vrouw door eigen drankgebruik in het bed van Smith het bewustzijn zou hebben verloren.

Advocaten wezen op de ineffectieve ondervraging van verdachte Smith door de openbare aanklaagster, Moira Lasch. Zij stelde verscheidene vragen tegelijk zonder te wachten op het antwoord, zodat Smith kon kiezen. Tweemaal werd zij door de strak leidende rechter Lupo op de vingers getikt, omdat ze ontoelaatbare beschuldigingen tegen bepaalde getuigen of tegen de familie Kennedy in de vragen liet sluipen. Lasch probeerde Smith uit zijn evenwicht te brengen, maar hij wist de vragen effectief te pareren door zich aan de oorspronkelijke versie van zijn verhaal te houden. Hij weigerde te speculeren over de motieven van het slachtoffer maar beperkte zich tot wat hij had meegemaakt. Zijn verhaal was misschien bijna iets te perfect om overtuigend te zijn. “Als u denkt dat mijn familie liegt om mij te beschermen, dan hebt u het volslagen bij het verkeerde eind”, merkte hij op een gegeven moment op na een bepaalde vraag. Lasch had aan het begin geprobeerd om rechter Lupo te wraken, omdat ze vuil zou hebben gekeken in haar richting en sindsdien was er spanning merkbaar tussen beide vrouwen.

Het vermeende slachtoffer had Smith ervan beschuldigd dat hij haar in de tuin van het aan het strand gelegen huis van de Kennedy's bij de enkel had gegrepen, tegen de grond had gewerkt en vervolgens had verkracht op het grasveld bij het zwembad. Ze was op zijn verzoek met hem meegegaan om het huis van de Kennedy's te bekijken.

Smith' versie van het gebeurde is niet strafbaar maar evenmin vleiend voor hem en de Kennedy-dynastie. Het laat een glimp zien van het vakantieleven in het rijke West Palm Beach, vol rijke vrouwen en mannen met Rolexhorloges en sportauto's. Smith zei dat zij hem had “versierd” in Au Bar, naar huis had gereden en vervolgens twee keer met hem had gevreeën, een keer op het strand en een keer op het gras in de tuin. De tweede keer zou hij met haar hulp in half geërecteerde staat gemeenschap met haar hebben gehad. Op dat moment noemde hij haar “Cathy”, de naam van een vroegere vriendin van Smith, en daardoor was zij zeer beledigd, zodat ze hem van zich afwierp.

Smith zei dat ze er ook aanstoot aan had genomen, dat hij zijn telefoonnummer niet aan haar wilde geven. Hij wou duidelijk van haar af, terwijl zij de relatie wilde voortzetten. Zij zou hem ook Michael hebben genoemd en hem naar zijn identiteitsbewijs hebben gevraagd. “Mijn advocaat Roy Black is ouderwets. Hij noemde het een daad van wederzijdse liefde”, zei Smith over het omstreden contact met het vermeende slachtoffer. “Ik noem het gewoon seks hebben”.

Black zei in zijn pleidooi dat er geen enkel bewijs was voor verkrachting. Haar blauwe plekken dateerden van voor de geslachtsdaad, omdat ze volgens de foto al wat geliger waren, betoogde hij. Volgens hem zou het gevrij onder een heldere sterrenhemel “recht uit een romannetje” kunnen komen. “U kunt niet iemand veroordelen wegens de familie waar hij vandaan komt”, zei hij, daarmee een toespeling makend op de kritiek op de advocatenkosten. Voor de verdediging van Smith waren twee advocatenkantoren en een adviesbureau voor juryselectie ingeschakeld. De kosten bedragen ten minste een miljoen dollar. Er zijn getuigen-deskundigen opgeroepen om de meest triviale punten duidelijk te maken.

Lasch wees in haar met trillende stem gebrachte requisitoir op de onderlinge tegenstrijdigheden over tijden van getuigen. Volgens haar ging het niet om verkrachting bij een afspraakje maar om zuivere verkrachting omdat het slachtoffer Smith niet kende.

Het proces is uitgezonden op het kabelnet CNN, dat hogere kijkcijfers haalde dan bij de Senaatshoorzittingen over vermeende ongewenste intimiteiten van opperrechter Clarence Thomas. Toen was er ook concurrentie van de grote televisiemaatschappijen, die het “live” uitzonden. Nu was er alleen mededinging van "Court TV', dat 24 uur per dag rechtszaken uitzendt. In totaal hebben tegen de vier miljoen Amerikanen de verklaringen over orgasmen en ejaculaties van Smith gevolgd. Nog veel meer mensen hebben de gedeeltelijke herhalingen 's avonds gezien. Normaal worden dergelijke uitdrukkingen nooit gebruikt op de Amerikaanse televisie. De vraag of Smith "het' al dan niet heeft gedaan, was overal in Amerika een populair gespreksonderwerp. Toch was de aandacht minder groot dan voor de zaak over de vermeende intimidatie van opperrechter Clarence Thomas jegens Anita Hill, die ook een rechtstreekse nationale politieke dimensie had.