Heftige emoties in Strijards' toneelstuk De Overwinnaars; Ruziën over een bladformule

Voorstelling: De Overwinnaars van Frans Strijards door Het Vervolg. Bewerking: Theo Pont; regie: Han Römer; decor: Herbert Janse; spel: Theo Pont, Hans Trentelman, Mieneke Bakker, Marie-Christine de Both. Gezien: 10-12 Brakke Grond Amsterdam. Nog te zien aldaar t-m 14-12, daarna Rotterdam t-m 21-12.

Begin jaren tachtig schreef Frans Strijards De Overwinnaars, maar hij heeft het toneelstuk nooit op de planken willen brengen. Dat het stuk nu wel te zien is hebben we dan ook niet aan hem te danken maar aan Theo Pont - als acteur verbonden aan Strijards' gezelschap Art & Pro - die de tekst bewerkte voor het Limburgse Het Vervolg.

Pont nam zelf één van de vier rollen voor zijn rekening, die van hoofdredacteur van een noodlijdend tijdschrift. Met zijn tegenspeler Hans Trentelman als de directeur voert hij een principiële discussie over de toekomst van het blad. Het ratelende, koortsachtige tempo waarin geredeneerd wordt en de heftige emoties waarmee de argumentaties gepaard gaan doen de aanwezigheid van de twee vrouwen, gespeeld door Mieneke Bakker en Marie-Christine de Both, enigszins verbleken. Pas tegen het eind van de anderhalf uur durende voorstelling levert vooral Mieneke Bakker een wezenlijke bijdrage aan wat inmiddels is ontaard in een ordinaire ruzie.

Het probleem dat Strijards tien jaar geleden tot de kern van zijn satire maakte en dat toen de tijdgeest weerspiegelde is ook nu nog springlevend. Op de dag van zijn twaalf-en-een-half jarig jubileum wordt de hoofdredacteur geconfronteerd met de mededeling dat dalende verkoopcijfers en een teruglopend advertentiebestand een "heroriëntatie' van het blad noodzakelijk maken.

Zijn aanvankelijk zo zelfverzekerde houding tegenover deze sombere feiten blijkt ongegrond als de directeur van het concern, een pragmaticus die alleen heil verwacht van moderne bedrijfsvoering, zijn voormalige compagnon en vriend te verstaan geeft dat het blad nieuw elan nodig heeft om te overleven. De opvolgster van de hoofdredacteur staat al klaar en propageert een lifstyle formule als oplossing voor de malaise van het tijdschrift.

Regisseur Han Römer heeft de voorstelling een Art & Pro-achtige dynamiek gegeven waarin gedreven wordt geacteerd. De licht absurde speelstijl van Het Vervolg sluit aan bij de satirische toon van het stuk en bij de nauw bedwongen hysterie die gaandeweg bezit neemt van de personages. Het is kortom een genoegen te zien hoe de spelers de tekst met souplesse naar hun hand weten te zetten en zodoende rechtvaardigen dat het stuk na al die jaren alsnog wordt uitgebracht.