Benetton schokt winkelend Peking

PEKING, 12 DEC. De Chinese kleermakers die Mao Zedong het Mao-pak hebben aangemeten, hebben een contract gesloten met het Italiaanse modehuis Benetton voor de verkoop van spijkerbroeken en joggingbroeken in een boetiek in Peking.

De winkel in de modieuze Wang-Fujingstraat is afgelopen zaterdag geopend. De opening liep bijna op een rel uit toen de klanten elkaar verdrongen om bij de schappen te komen met de kleren in de kenmerkende felle kleuren van Benetton.

“Het is ongelooflijk”, zei Feng Xiaoping, waarnemend directeur van het modehuis Hongdu in Peking, kijkend naar de menigte op zondag, toen de zaak voor het eerst een volle dag geopend was. “Dit hadden we nooit kunnen dromen.”

Hongdu is een Chinees staatsbedrijf dat sinds 1949 de kleding van de Chinese leiders heeft verzorgd. De meesterkleermakers hebben de vroegere voorzitter van de communistische partij Mao diens pakken aangemeten: grijze tunieken met vier zakken, een opstaande mandarijnenkraag en bijpassende wijde pantalon. Bovenaan hun lijst klanten staan nu de oude leider Deng Xiaoping, die nog steeds de voorkeur geeft aan het proletarische Mao-pak, en premier Li Peng, die net als vele jongere leiders westerse kostuums verkiest.

Met de joint venture met Benetton slaat Hongdu een nieuwe weg in. De winkelende Chinezen staren met open mond naar de schokkende fotos van modellen met zwarte, blanke en gele huid, de opvallende reclame waarmee Benetton in de hele wereld wordt aangeprezen. Er wordt zelfs geadverteerd met enkele van de meest controversiële beelden van Benetton: een priester die een non kust, een pasgeboren baby met bloed en moederkoek en al en elkaar hartstochtelijk omhelzende homoseksuele mannen.

United Colors van Benetton - fel rood, geel en groen - zijn direct aangeslagen bij de yuppies van Peking, die niet opkijken van prijzen van 158 yuan (52 gulden) voor een vest met v-hals of 138 yuan (45 gulden) voor een herenspijkerbroek. Het gemiddelde netto-salaris van een Chinese arbeider in de stad ligt rond de 150 yuan (48 gulden) per maand.

De omzet van zaterdag kwam op het indrukwekkende totaal van 40.000 yuan (13.320 gulden) en de winkelende menigte op de vrije zondag leek van plan ten minste hetzelfde bedrag uit te geven.

“Ik vind het fantastische kleuren”, zei koper Liu Wei, 32 jaar oud, en ze voegde eraan toe dat haar echtgenoot bij een join venture werkt en genoeg verdient om hier elke maand iets nieuws voor haar te kopen, zonder dat het een punt is.

“Ik snuffel alleen maar”, zei een officier van het Volksbevrijdingsleger terwijl hij de prijskaartjes van angora-truien bekeek. “Ik kom volgende week terug om iets voor mijn zoon te kopen. Ik vind het niet te duur. De kwaliteit is goed en ik vind de kleuren mooi.”

Vaalgrijs en olijfgroen hebben de laatste tien jaar in de Chinese kledingplaatsgemaakt voor fellere kleuren. Maar de keus is beperkt en modieuze truien, spijkerbroeken en sportkleding van goede kwaliteit zijn moeilijk te krijgen. De prominentste buitenlandse merken in Peking zijn op dit moment Pierre Cardin en Playboy.

De winkel is een fifty-fifty joint venture van Hongdu en Benetton Japan, een volle dochteronderneming van de Italiaanse Benetton-groep, waarvan de president, Luciano Benetton, zich op dit moment in Peking bevindt. “We begeven ons op groeiende markten”, zei Benetton zondag in een vraaggesprek waarin hij het besluit toelichtte om zich na India in China te vestigen. Hij zei dat Benetton was benaderd door Hongdu met het voorstel voor een joint venture. Elders in China moeten nog ander filialen komen, “maar niet te veel”, zei hij, en hij voegde eraan toe dat de Chinese markt “er nog niet rijp voor is”.

Het doel was om met opvallende boetieks in belangrijke steden naambekendheid e krijgen bij de jonge Chinese consument en zo een klantenkring voor de toekomst op te bouwen.

De meeste kleren in de boetiek in Peking zijn in China gemaakt, soms met gemporteerde materialen. Benetton Japan laat nu al kleding uit China komen. “Chinese jongeren verschillen niet van die in de rest van de wereld”, aldus Feng. “Ze willen er modieus uitzien. En ze betalen ervoor, wat het ook kost.” (Reuter)