Alleen sukkels zijn aardig

Don't Tell Mom the Babysitter's Dead. Regie: Stephen Herek. Met: Christina Applegate, Joanna Cassidy, Josh Charles. In 48 theaters.

Don't Tell Mom the Babysitter's Dead is een typische Amerikaanse producentenfilm: je bedenkt een absurd teenage-verhaaltje, zet er een jonge regisseur zonder persoonlijkheid op (Stephen Herek), engageert een televisiesterretje (Christina Applegate uit "Married with Children') en de kassa gaat rinkelen. En dus zitten zelfs in het verre Nederland tientallen bioscopen opgescheept met een kletsfilmpje uit Los Angeles over vijf broers en zussen van 8 tot 17 jaar oud. Door hun verliefde moeder worden ze achtergelaten onder de hoede van een oude dame die ze na één dag dood in haar stoel vinden. Uitgangspunt voor uitzinnigheid, want wat doe je als je moeder twee maanden weg is met nieuwe make-up en een nieuwe minnaar? Juist: keten.

Zolang je gericht keet, komt alles op zijn pootjes terecht, leren we uit deze film. Want de volwassen wereld onderscheidt zich niet van de tiener-wereld. Succes heeft wie bluft en liegt en onbehouwen doet. Wie aardig is, is een sukkel.

Een van de ontelbare vergissingen in Don't Tell Mom the Babysitter's Dead is, dat er tussen de vele personages niet eentje schuil gaat die bijzonder is, of zelfs maar sympathiek. En waarom zouden wij een hele film willen bekijken over mensen zonder gedachten, die alleen maar bot zijn, oppervlakkig en volslagen egocentrisch? Een half uurtje televisieserie was beter geweest, dat kun je afzetten.