Afmelding van Becker slaat bodem uit Grand Slam Cup; Charitas van tennisfederatie

MÜNCHEN, 11 DEC. Zijn grote broer John betitelde het prijzengeld vorig jaar als obsceen, maar Patrick McEnroe won gisteren al ten minste 300.000 dollar in de Grand Slam Cup in München. “Ik weet hoe hij over het geld denkt, maar ik ben oud genoeg om mijn eigen beslissingen te nemen”, lichtte de jongere McEnroe de financiële klapper toe, die in één wedstrijd zijn officiële prijzengeld uit 1991 bijna verdubbelde. “300.000 dollar is een aardig bedrag. Maar ik denk dat John dat in het tennis ook ergens wel eens in een uurtje heeft verdiend.”

Patrick McEnroe, Champion, Hlasek, Caratti, Haarhuis, Yzaga of Prpic. Het vormen niet de meest aansprekende namen in het proftennis die deze week in de Olympiahalle hun opwachting maken. Maar in de praktijk bleek een plaats in de kwartfinale van één van de vier Grand-Slamtoernooien in 1991 voor deze tennissers al voldoende zich te plaatsen voor de Grand Slam Cup, waar gisteren de bodem onderuit werd geslagen door de mededeling dat Boris Becker niet in actie kan komen.

Een in Antwerpen al begonnen virus in de maagstreek resulteerde in een fikse griep en slapte van de ledematen waarbij ook gisteren in de medische toestand van de Duitser nog geen verbetering viel te constateren. Een uitgebreid medisch onderzoek in München moet uitwijzen wat er aan de hand is met Becker, die al na Kerstmis naar Australië vertrekt om zich voor te bereiden op Melbourne. De Australiër Todd Woodbridge neemt vandaag als eerste reserve zijn plaats in tegen Aaron Krickstein. Javier Sanchez is daardoor opgetrommeld als extra reserve en toucheert daarvoor 50.000 dollar zonder dat hij zich om hoeft te kleden.

Alsof zoveel tegenslag niet genoeg was verdween gisteren ook de nummer twee van de wereld, de Amerikaan Jim Courier, uit het toernooi. De scherpte die zijn spel het hele jaar heeft gekenmerkt was na een vakantie op Hawaï wat uit zijn spel verdwenen. Michael Chang, de Amerikaans-Chinese dollarcijferaar, profiteerde daar onmiddellijk van (6-4, 6-2).

De huidige editie van de Grand Slam Cup beweegt zich daardoor niet onder een gelukig gesternte. Slechts drie spelers uit de top 10 blijven over, waardoor het de uitstraling heeft van een goed bezet toernooi van de ATP uit de zogeheten super-series.

Dat is wel wat anders dan de ITF met het prestigieuze toernooi voor ogen heeft. Maar dat het in de toekomst, die voor de Grand Slam Cup financieel minimaal vijf jaar is gegarandeerd, wel goed zal komen in München, daar twijfelt geen deelnemer aan. Ivan Lendl: “Wie weet wat voor belangrijke titel dit in het tennis wordt over tien, twintig jaar? Achter een overwinning in zo'n toernooi heb ik graag mijn naam staan.”

Jimmy Connors, 39 jaar, 109 toernooien gewonnen, sluit zich daarbij aan. “Het concept van dit toernooi is goed. Een selectie van de beste spelers uit de Grand Slams, de enige toernooien waar iedereen op afkomt en waar het om gaat in het tennis, moet in principe garant staan voor toptennis en een sterke bezetting.”

De jaren beginnen te tellen voor "Jimbo', die het publiek op de banken kreeg op Roland Garros en op Wimbledon, in die toernooien zijn punten pakte en in zijn thuishaven op Flushing Meadow een soort massahysterie veroorzaakte door de halve finale te bereiken. Een paar weekjes skiën, een boottochtje op de Bahama's - het programma van de familie Connors de komende weken - en James Scott Connors denkt weer helemaal de oude te zijn. “Ik pas op mijn leeftijd mijn schema aan, sla Melbourne over, maar speel in 1992 in ieder geval de grote toernooien. De rackets zijn groter, de spelers zijn groter, de ballen sneller en de banen sneller, maar het is nog allemaal niet té snel voor mij.”

Niettemin moest de Amerikaan gisteren capituleren voor Jacob Hlasek (0-6, 6-4, 6-4), die zich met Lendl (6-4, 6-1 tegen Carrati), McEnroe (4-6, 6-1, 6-4 tegen Champion) en Chang voor de kwartfinales plaatste. Eén ronde verder ligt al 450.000 dollar naar de tennissers te lonken. De verliezend finalist krijgt een miljoen dollar, de winnaar twee miljoen dollar.

De internationale tennisfederatie (ITF) tracht haar geweten te sussen door allerlei communiqué's te verspreiden waarin zij haar eigen charitas uitvoerig aanprijst. Uit het Grand-Slamfonds, gevormd uit de donaties van de vier grote toernooien, is dit jaar tweeeneenhalf miljoen dollar besteed aan ontwikkelingshulp. In Abidjan (Ivoorkust) is een tenniscentrum gebouwd, er zijn acht junioren-circuits voor 500 spelers gesubsidieerd, coaches en nationale bonden worden ondersteund. Zelfs het rolstoel-tennis is financieel gestimuleerd. Dat de stille reserves van de federatie het weggeschonken bedrag veelvuldig overtreffen, daaraan wordt geen ruchtbaarheid gegeven. Wat dat betreft is de ITF net zo scheutig met informatie als de banken over hun stroppenpot.