Integere Boris Becker zwicht voor mammon van München; Meeste toptennissers kijken alleen naar hun bankafschrift

MÜNCHEN, 10 DEC. De eerste editie van de Grand Slam Cup in München werd door hem geboycot omdat hij de grote hoeveelheid prijzengeld die er op het spel staat als "immoreel' bestempelde. Nauwelijks een jaar later is Boris Becker de voornaamste ambassadeur van het protserige evenement in de Olympiahalle van München, waar de zestien beste spelers van 1991 in de vier echte toernooien waar het in de tennisport allemaal om draait, Flinders Park, Roland Garros, Wimbledon en Flushing Meadow, de komende dagen een prijzengeld van zes miljoen dollar mogen verdelen.

De Grand Slam Cup is het antwoord van de internationale tennisfederatie (ITF) op de ATP, de vakbond van tennisprofs die sinds vorig jaar het Grand Prix-circuit in eigen beheer heeft genomen. Pete Sampras incasseerde vorige maand in Frankfurt tijdens de ATP-finales één miljoen dollar en werd tot officieuze wereldkampioen gekroond. Hij ontbreekt in München omdat hij wegens een langdurige blessure dit jaar te onregelmatig heeft gepresteerd op de Grand-Slamtoernooien. Ook Agassi is afwezig. Hij is daarmee van de absolute toppers de enige speler die consequent heeft volgehouden dat het in München slechts om geld en prestige gaat, niet om de sportieve eer of de punten.

De altijd om zijn integriteit geprezen Becker aanbidt echter de mammon. Hij is bovendien de inzet van een machtsstrijd tussen de ATP en de ITF, die in het tennis de Grand Slams en de Davis Cup beheert. Een schisma in de tennissport is niet nieuw. Al in de jaren zeventig bestreden de Texaanse olie- en tin-miljardair Lamar Hunt en de Grand Prix elkaar op leven en dood. Maar de miljoenen die tegenwoordig voor de tennisoorlog worden aangewend, verbazen zelfs de meest verwende spelers. Vorig jaar kostte zelfs de openingsceremonie van de Grand Slam Cup met de Noorse popgroep A-ha meer dan een miljoen gulden. Maar geld speelt geen rol in München waar het Amsterdamse marketingbureau Teviri BV van Ion Tiriac en Paul Foortse er in geslaagd is een computerfirma te strikken, die zich met veertig miljoen dollar voor vijf jaar garant heeft gesteld.

Voor dat bedrag wil Ion Tiriac zijn grote troef in het proftennis Boris Becker wel uitspelen. Bovendien klaagde Becker een maand geleden in Frankfurt al dat de eis van de ATP om naast de vier Grand Slams de toppers minimaal elf toernooien te laten spelen, voor hem te veel is. Becker kwam dit jaar niet verder dan tien en werd daarvoor op zijn salaris gekort door de ATP met een boete van 50.000 dollar.

Hoe lachwekkend dergelijke sancties in het huidige proftennis aandoen, bewijst het toernooi in München, waar zelfs de twee reserves die voor dit evenement zijn aangewezen al 50.000 dollar krijgen zonder zelfs in actie te hoeven komen. Paul Haarhuis verdient woensdagmiddag ten minste 100.000 dollar. Wint hij van de Amerikaan David Wheaton dan loopt dit bedrag zelfs op tot 300.000 dollar. Een vermogen voor de Nederlander, wat de absolute top aangaat niet meer dan een modale tennisser. Dat de hoofdprijs in München vijf keer beter wordt beloond dan een overwinning op Wimbledon zou te denken moeten geven. De meeste toptennissers hebben echter geen tijd voor ethiek en kijken alleen naar hun bankafschrift. Zij wijzen op de honorering van profboksers in de Verenigde Staten of sterren als Stallone of Madonna, die een veelvoud van de tennis-verdiensten toucheren.

Een vervelende bijkomstigheid voor de Grand Slam Cup is dat Becker er ongewild in geslaagd is een tijdbommetje onder het toernooi te leggen. De nummer één van de wereld Stefan Edberg heeft al met een blessure moeten afmelden, wat ook voor Becker dreigt. Afgelopen zondag moest Becker met hoge koorts, griep en evenwichtsstoornissen afzeggen voor de finale van het ECC-toernooi in Antwerpen. Maar zelfs wanneer hij vandaag zal besluiten morgen tegen Krickstein in München toch op de baan te verschijnen, dan zal de organisatie angstig de adem inhouden. Becker heeft dit jaar wegens blessures al vijf keer vroegtijdig in toernooien moeten afhaken, verloor geblesseerd op de US Open van Paul Haarhuis, miste de belangrijkste wedstrijden voor Duitsland in de Davis Cup en blijkt in de praktijk fysiek herhaaldelijk uiterst kwetsbaar.

Dat de Duitser er echter alles aan zal doen om zijn optreden in de Grand Slam Cup tot een succes te maken, staat buiten kijf. Maar voorlopig moet de organisatie van de Grand Slam Cup, een basis-idee van zijn eigen manager Ion Tiriac, het alleen met Becker's hartverwarmend commentaar doen. In een vurig pleidooi vertelt de Duitser over het toernooi: “De Grand Slam Cup betekent een prachtige propaganda voor de tennissport in Duitsland. De reden dat een dergelijk evenement hier wordt gehouden komt door mij. Dat verplicht me goed voor de dag te komen. Want ik wil over een aantal jaren als ik hier niet meer kan spelen ook als toeschouwer dit toernooi nog wel eens meemaken.”