In de trein

I.F. Annenski (1856-1909) studeerde klassieke en slavische talen aan de universiteit van Petersburg. Pas na zijn dood kreeg hij grote bekendheid als dichter. Het hier gepubliceerde gedicht, uit 1906, is vorige week door een misverstand weggevallen bij het artikel van Marko Fondse.

Genoeg gedaan, genoeg gepraat, Laat ons nu zonder glimlach zwijgen, Terwijl het buiten sneeuwen gaat, En lage luchten somber dreigen.

De wilgen deinen, weten niet Waarom ze met elkander vechten, "Tot morgen,' zeg ik, "wij staan quitte, Er valt vandaag niets te beslechten!'

Ik wil, al treft mij alle blaam, Zonder te smeken, zonder dromen, Door het met sneeuw beplakte raam De witte velden langs zien komen.

En jij moet mooi en stralend zijn, " 'k Vergeef je,' wil ik van je horen... Straal als het streepje zonneschijn, Waaromheen alles is bevroren.