Aung San Suu Kyi Birma (Myanmar)

Amnesty International voert actie voor de onmiddellijke vrijlating van Aung San Suu Kyi en de vele andere politieke gevangenen in Birma, die louter wegens hun politieke overtuiging zijn gevangengenomen.

Op 27 mei 1990 werden de eerste democratische verkieizingen in Birma gehouden, waarbij de nationale Liga voor Democratie (NLD) van Aung San Suu Kyi, 392 van de 485 zetels in het Birmese parlement won. Oppositieleidster Aung San Suu Kyi blijft echter onder huisarrest. Ook de tientallen andere oppositieleiders blijven onder barre omstandigheden in de Birmese gevangenissen. Er verandert helemaal niets in Birma. In de wereld buiten Birma echter wel.

In december van datzelfde jaar kondigt het Europese Parlement aan dat de Sacharov-prijs voor de mensenrechten naar Aung San Suu Kyi zal gaan. Tien maanden later, in oktober 1991 wordt in Oslo besloten dat ook de Nobelprijs voor de Vrede aan haar zal worden uitgereikt.

De machthebbende militaire regering van Birma onder leiding van generaal Swa Maung blijft opnieuw onbewogen. In een officiële reactie wordt duidelijk gemaakt dat de Birmese regering haar houding ten opzichte van Aung San Suu Kyi niet zal wijzigen.

Vlak voor de uitreiking van de nobelprijs maakt Birma echter bekend dat zij weer brieven (zij het gecensureerd) mag ontvangen van haar echtgenoot Michael Aris (Britse Tibet-deskundige van Harvard in de Verenigde Staten) en van haar twee zoons.

Bron: Amnesty International