AAD MANSVELD 1944-1991; Mister ADO

Het was typerend dat ex-voetballer Aad Mansveld, die gisteren op 47-jarige leeftijd overleed, ook toen hij was aangetast door kanker en niet goed meer kon lopen de thuiswedstrijden van FC Den Haag bleef bezoeken. Mansveld en het Zuiderpark waren één. Hij werd als negenjarige jongen lid van ADO - toen nog de naam van de club - en speelde er 23 jaar.

Mansveld, Mister ADO, voetbalde als veteraan nog anderhalf seizoen bij Feyenoord (vanaf 1977), maar dat was geen succes. “In Den Haag”, zei hij destijds, “was ik altijd de voetballer om wie alles draaide. Als ik commentaar gaf, zei niemand iets terug. Bij Feyenoord was dat precies andersom. Als ik een verkeerde pass gaf, begonnen er meteen vijf te schelden. Hoewel ik niet op mijn mondje gevallen ben, kon ik daar slecht tegen. Ik voelde me niet thuis.”

Mansveld was een geboren leider. Zijn gebaren, zijn gevloek en zijn enthousiasme inspireerden zijn medespelers. In het hart van de defensie was hij van graniet. Mansveld ging voor niemand opzij en schrok niet terug voor keiharde tackles, hetgeen hem veelvuldig in aanraking bracht met de tuchtcommissie van de KNVB. Mansveld werd zes keer in Oranje gekozen. Hij had in één klap van zijn imago als clubvoetballer kunnen afkomen als hij aan het wereldkampioenschap van 1974 had kunnen meedoen. Een zware enkelblessure verhinderde hem echter mee te gaan naar de eindronden in West-Duitsland. Dat was de grootste deceptie uit zijn carrière.

Mansveld geldt in Den Haag als een grootheid. Nog altijd wordt er in de residentie jubelend gesproken over de wedstrijden tegen PSV (4-1) en West Ham United (4-2), waarin de verdediger ooit met verwoestende afstandsschoten scoorde. Slechts één keer keerde het Haagse publiek zich tegen hun Aadsje: bij zijn overstap naar Feyenoord, waarvoor hij uitgerekend in het Zuiderpark debuteerde. Boze supporters posteerden zich destijds zelfs voor zijn woning.

De populaire verloren zoon keerde na zijn Feyenoord-avontuur terug naar de residentie. FC Den Haag had weer een leider. Maar niet voor lang, want de veel bejubelde verdediger was met zijn 34 jaar op zijn retour. Twee jaar bleef hij nog, toen ging hij naar FC Utrecht. Een financieel aantrekkelijke stap, maar sportief een flop. Voor de tweede keer bleek dat de agressieve Mister ADO bij een club buiten de residentie niet tot zijn recht kwam. Dat laatste irriteerde hem bijzonder.