Wat willen de partijen?

Vanmiddag worden in Washington - voorlopig in Israels afwezigheid - officieel faciliteiten geopend voor de bilaterale onderhandelingen tussen Israel en de verschillende Arabische partijen.

De partijen hebben al één formele zitting achter de rug in Madrid, maar in Washington, zo is de Amerikaanse bedoeling, gaat men inhoudelijk praten. Wat willen de partijen?

SYRIË hoopt de Hoogvlakte van Golan terug te krijgen, die het in de juni-oorlog van 1967 kwijtraakte. Het gebied is voor Israel (en ook voor Syrië) van grote strategische waarde. Daarom houdt Jeruzalem (voorlopig) vast aan het bezit ervan. Op voorstel van de toenmalige premier Menahem Begin voerde het Israelische parlement, ter ondersteuning van de Israelische aanspraken, in de Golan de Israelische wetgeving en jurisdictie in.

LIBANON hoopt op het vertrek van de circa 1.000 man Israelische troepen uit Zuid-Libanon, die er zijn achtergebleven van de invasiemacht die in 1982 het land binnenviel. Israel heeft zich bereid verklaard deze troepen uit de zogeheten "Veiligheidszone' terug te trekken wanneer het Libanese leger een definitief eind heeft gemaakt aan de anti-Israelische activiteit van de verschillende strijdgroepen ter plaatse.

JORDANIË heeft in de praktijk niet zoveel problemen met Israel sinds koning Hussein in 1988 zijn aanspraken op de soevereiniteit over de Westelijke Jordaanoever opgaf. Het wil in Washington onderhandelen over enkele minder belangrijke grenscorrecties.

DE PALESTIJNEN streven naar een onafhankelijke staat in de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, met Oost-Jeruzalem als hoofdstad. Vooralsnog beperken zij hun eisen tot de invulling van een autonoom bestuur over de bezette gebieden. Israel, dat de Palestijnen sinds eind 1977 autonomie aanbiedt, weigert te enen male Jeruzalem ter discussie te stellen en wil ook niets weten van een onafhankelijke Palestijnse staat. Daarom is Israel wèl bereid bestuursautonomie te verlenen aan de Palestijnen als aparte bevolkingsgroep, maar niet aan de bezette gebieden als zodanig.

ISRAEL wil vredesakkoorden met elk van zijn buurlanden, in ruil voor zo min mogelijk territoriale concessies. De Arabische partijen hebben elkaar echter beloofd in geen geval Egyptes voorbeeld te volgen en afzonderlijke vredesverdragen met Israel te sluiten. Zij zeggen vast te houden aan de onvoorwaardelijke uitvoering van resolutie 242 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, die volgens hen teruggave eist van àlle door Israel in 1967 veroverde gebieden. Israels Likud-regering stelt daarentegen dat aan de voorwaarden van "242' al is voldaan met de teruggave van de Sinaï-woestijn aan Egypte omdat "242' niet spreekt over teruggave van alle bezette gebieden, maar wel over "verdedigbare grenzen'.

Volgens Wenhammer zijn de koers-winst verhoudingen (de verhoudingen van de winst per aandeel tot de beurskoers van het aandeel) in Mexico 12, in Chili 14, in Venezuela 24 en minder dan 6 in Brazilië. Met uitzondering van Mexico zijn deze cijfers gebaseerd op steekproeven en moeten zij met de nodige voorzichtigheid worden bezien. Maar zij suggereren dat Venezulaanse aandelen hoog gewaardeerd worden en dat de Braziliaanse aandelen een enorm potentieel hebben zodra blijkt dat de economie vanm dat land weer in het spoor zou worden gezet en vaart gaat vertonen.