Geen stoel voor Delors op nieuwe Britse munt

LONDEN, 2 DEC. Norman Lamont, de Britse minister van financiën, is nooit een warm voorstander van verdergaande Europese integratie geweest. Toch onderhandelt hij met "his master's voice' braaf met de collega's in de Europese Gemeenschap over het hoe en wanneer van Europese Monetaire Unie, zij het met een clausule die de Britten toestaat een forse slag om de arm te houden. Die clausule, wil Whitehall ons doen geloven, moet niet gezien worden als een "opt out' (waarbij de Britten buiten het verdrag kunnen blijven), maar als een "opt in', een mogelijkheid die de Britse regering kiest om juist méé te doen, zij het later. Groot Brittannië, het citaat van de premier wordt tot treurens toe herhaald, wil immers “in het hart van Europa” de eenentwintigste eeuw in gaan.

Door zoveel positieve beeldvorming is Lamont nu met de subtiliteit van een olifant in een porceleinwinkel heengemarcheerd. De minister is door de mand gevallen door zoiets onnozels als het ontwerp voor een nieuw geldstuk van 50 pence. De zevenkantige munt komt in juli volgend jaar in circulatie, tegelijk met het Britse voorzitterschap van de raad van ministers van de Europese Gemeenschap. De achterzijde van het geldstuk vertoont daarom 12 stoelen, voor elk land in de Gemeenschap één, rond een EG-vergadertafel, met United Kingdom aan het hoofd.

Maar waar, willen Euro-enthousiasten nu van minister Lamont weten, moet Jacques Delors dan zitten? Zijn er niet al sinds mensenheugenis bij elke EG-vergadering de regeringsleiders van 12 deelnemende landen, plus de voorzitter van de Europese Commissie? Is dit een affront jegens Delors of heeft de minister zijn onderbewustzijn niet in bedwang gehad en de Fransman de toegang tot de tafel ontzegd?

Volgens The Times, die afgelopen vrijdag zelfs een hoofdartikel aan de kwestie wijdde, is de Europese Commissie “onaangenaam verrast”. Een woordvoerder uit Brussel zegt dat hij niet kan geloven “dat de Britten ons echt hebben vergeten”. En hij zegt dreigend dat hij niet hoopt dat de omissie “een slecht voorteken is voor Maastricht”.

Alweer volgens The Times vindt het Foreign Office het wel leuk dat Lamont zich zo zichtbaar vergaloppeerd heeft. Daar vindt men het nieuwe ontwerp, net als de meeste commentatoren tot nu toe, afzichtelijk. De Royal Mint verdedigt het ontwerp, inclusief de curieus vormgegeven tafel. Daarover lopen ook nog eens diepe strepen. Die stellen, zegt de Munt, “handelsbetrekkingen” voor en natúúrlijk niet, zoals anderen hadden gesuggereerd, “relaties die op springen staan”.

De Munt dacht dat het verwarrend zou werken, als er 13 stoelen zouden zijn en 12 EG-vlaggen. “Het is maar symbolisch, meer niet”. Precies, zegt The Times. Daarom is Delors ook zo pisnijdig dat hij als dertiende in het dozijn gewipt is en niet mee aan mag zitten als gelijke.