Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Muziek

Wiegen en schreeuwen met Nirvana

Door HESTER CARVALHO Het Amerikaanse trio Nirvana heeft zich de afgelopen maanden opgewerkt van naamloos gitaargroepje tot boegbeeld van de alternatieve muziek. Hun Amsterdamse concert was lang van tevoren uitverkocht en de nieuwe lp Nevermind staat niet alleen hoog in de 'onafhankelijke' hitlijsten, maar ook in de Amerikaanse toptien, tussen Mariah Carey en Motley Crue. En waar het publiek bij hun optreden op het Ein Abend in Wien-festival nog bij het dansen werd gehinderd door de schuin oplopende zaal, was er in Paradiso sprake van volledige overgave. Het nieuwe repertoire van de groep heeft vaak een afwisseling tussen rustige coupletten en hevige refreinen. Het was een mooi gezicht hoe het publiek bij een nummer als Lithium meeschakelde van de gevoelige stukken, waarbij met gesloten ogen heen en weer werd gewiegd, naar de onstuimigheid van het uitgeschreeuwde refrein. Nirvana heeft zich sinds het debuut Bleach (1989) ontwikkeld naar een 'opener' geluid. De naar hardrock neigende eerste lp, waar nog een extra gitarist op meedeed, klonk gejaagd en had weing

subtiliteit. Op het melodieuzere Neverland heeft zanger/gitarist Kurt Cobain zijn schreeuwerige stijl vervangen door een rustige, nonchalante zang, soms op het slome af, die prominent in het bandgeluid staat. De rollende bas van Chris Novoselic en Cobains rauwe gitaar kunnen samen mooi overschakelen van ingetogen naar woest. Anders dan de komische verschijning van bassist Novoselic, twee meter lang met zijn bas ergens bij zijn blote voeten hangend, bleef Cobain, als zanger toch het gezicht van de groep, bij het concert ondoorgrondelijk. Met veel lang haar voor zijn ogen, schreeuwde hij zich schor, soms met opzet tergend naast de toon, en zwaaide wat met zijn instrument. Pas kort voor het eind ging hij zich te buiten aan stampen op de microfoonstandaard en vrolijk laten rondzingen van zijn gitaar. Het was het publiek dat met grote inzet dit optreden feestelijk maakte. Er werd bier gegooid, gepogood en g estagedived, en dat de meesten dat verkeerd om deden, met de voeten meedogenloos richting toeschouwers, kon zelfs de pret niet drukken.

Bassist van Nirvana (foto Lex van Rossen)