Stel priesterschap open voor vrouwen

Naar aanleiding van het artikel "Tekort aan priesters wordt steeds nijpender door sterke vergrijzing' (NRC Handelsblad, 25 oktober) moet mij van het hart, dat het almaar groeiende tekort ons "beminde gelovigen' al jaren lang grote zorgen baart.

Het enige dat de Kerkleiding - het Episcopaat en "Rome' - echter tot nu toe eraan heeft gedaan is het instellen van een roepingenzondag (eens per jaar) en het oproepen tot gebed om meer roepingen.

Het blijkt dat "deze aanpak' nauwelijks of geen effect heeft. Je zou verwachten dat dan de bakens toch eens worden verzet. Maar zo zeer worden de gelovigen nu ook weer niet bemind. Het strikt handhaven van starre regels schijnt veel belangrijker te zijn dan het oplossen van problemen, ook al worden die levensgroot. Niet alleen leidt deze situatie ongetwijfeld tot een nog verdere terugloop van het kerkbezoek, ook is van groot belang dat mensen niet meer bij priesters terecht kunnen als ze in geestelijke nood verkeren. Kennelijk deert dat de kerkleiding evenmin.

De volgende maatregelen zouden op korte termijn al effect sorteren: - geef alle uitgetreden priesters de kans om in het ambt te worden herbenoemd en daarna terug te keren in de zielzorg; ik ben er zeker van dat menigeen deze mogelijkheid met beide handen zal aangrijpen - stel het priesterschap met onmiddellijke ingang open voor vrouwen - stel het celibaat niet langer verplicht voor priesters - stel alle pastorale werkers met een voltooide theologische studie in de gelegenheid zich tot priester te laten wijden.

Het Nederlandse Episcopaat zou zijn uiterste best moeten doen om een en ander op zo kort mogelijke termijn in Rome geaccepteerd te krijgen; bij (te verwachten) nul op het rekest zouden de Nederlandse bisschoppen zelf binnen een termijn van één jaar tot deze maatregelen moeten besluiten. Maar ook dit laatste zal wel een illusie zijn; men laat "de beminde gelovigen' liever in de kou staan en de geloofsgemeenschap verder afbrokkelen.

    • Harry Krabbenborg