Wirwar en zorg rond Internatio

Ruw geschetst leefde Internatio-Müller de laatste jaren bij gratie van de kasstroom die Rietschoten & Houwens (R&H) binnenbracht en de boekhoudkundige winsten op de deelneming in Europe Container Terminals.

Zowel de contante als de boekhoudkundige inkomstenbron is echter opgedroogd. R&H is in de problemen geraakt met de marine-opdrachten. Bij ECT lijkt topman Wormmeester vlak voor zijn pensioen wat uitgeblust en Internatio moet resultaat op deze deelneming afboeken.

De koers van het aandeel IM is gezakt tot een dieptepunt van net boven de zestig gulden. Dat de koers op dat dieptepunt is beland, is opmerkelijk voor een onderneming die nog steeds in play is en dochters in de uitverkoop moet doen. Dat zou de koers toch op moeten stuwen.

Anderzijds is een prijs van zestig gulden niet eens slecht te noemen voor een onderneming die zijn belangrijkste inkomstenbronnen ziet wegvallen. Verkopen van dochters als Dru te Ulft zullen weinig zoden aan de dijk zetten. Koper Wolters & Schaberg staat erom bekend niet teveel te betalen. Andere dochters zijn moeilijk kwijt te raken. In Hong Kong moet de grootaandeelhouder in Internatio een en ander met zorg volgen. Naar verluidt heeft de Liem groep 80 gulden per stuk betaald voor haar aandelen Internatio. Het zal - zelfs als Liem het aanbod van twee commissarisplaatsen accepteert - niet eenvoudig zijn die waarde opnieuw te creeëren.

Medicopharma

Ironisch genoeg schijnt de ABN-Amro (die nog wat aandeeltjes Medico in portefeuille heeft) nu te willen dat Internatio's meest rendabele dochter, Interpharm, zich als reddende engel ontfermt over Medicopharma dat veel krediet bij de bank heeft opgenomen en behoefte aan zowel nieuw management als nieuw kapitaal lijkt te hebben.

Interpharms moeder is nu niet de eerste die in gedachte komt als verschaffer van nieuw kapitaal. Dus misschien ziet de bank (die ook adviseur van Internatio is) met vooruitziende blik Interpharm al buiten Internatio-verband. Of is de opbrengst van Internatio's 40 procent belang in Frans Swarttouw dat (met behulp van ABN-Amro over gaat naar Hes Beheer) reeds bestemd voor Medico.

Resteert nog slechts het probleem dat Medicopharma al een strategische partner had in de vorm van de Amerikaanse collega McKesson, die beloofd had niet meer dan 30 procent van de aandelen Medico te kopen. Bankieren wordt maar ingewikkeld met al die strategische belangen die ondernemingen in elkaar houden en met één bank die alle transacties doet.

Fokker in Japan

Internatio kan zijn koersniveau niet vergoedelijken door te zeggen dat het beursklimaat in Nederland slecht is. Amsterdam toont zich sterker dan Londen of Frankfort.

SHV had een winkelketen in Berlijn over uit de boedel van de Gruijter en stond na de val van de muur voor de keuze om ook in de andere helft van de stad te investeren of de zaak van de hand te doen. SHV koos voor het laatste, maar Deutsche Bank vond het beursklimaat in Duitsland niet goed genoeg om SHV's winkeldochter naar de beurs te brengen.

In Nederland daarentegen wordt de stemming goed genoeg geacht voor zowel Draka als Fugro-McClelland, twee nieuwkomers van forse omvang. Hoewel Draka's ontvangst koeltjes was toont bovendien Fokker de overtreffende trap van vertrouwen in de vrijgevigheid van beleggers.

Fokkers concurrent British Aerospace ziet een emissie mislukken en een andere concurrent, Daimler-Benz, durft pas volgend jaar een beroep op de markt te doen.

Maar koud bekomen van de emissie die het geld opleverde voor de produktie van de F100, besluit Fokker - nu nieuwe opdrachten voor die F100 op zich laten wachten en de nieuwe aandeelhouders het voorgespiegelde dividend aan de neus voorbij zagen gaan - alweer aandelen uit te geven ter financiering van de produktie van een produkt dat beter moet verkopen: de F70. Fokker lijkt te beseffen dat dit beroep op nieuw kapitaal zelfs voor het Damrak wat te gortig is. De onderneming zoekt de nieuwe aandeelhouders immers ver weg via een global emissie. Topman Nederkoorn was prominent aanwezig in de Nederlandse missie naar Tokio. Misschien zoekt hij Japans kapitaal. Maar de Japanners zullen zo hun eisen stellen. Misschien komt er nu een alliantie tussen Fokker en Mitsubishi.

Fokker's grootste aandeelhouder, de Staat der Nederlanden, ziet immers nog steeds graag een strategische partner die Fokker minder afhankelijk maakt van het beursklimaat, hoe goed dat ook lijkt.