Na alle aandacht voor het wereld-topbridge zoals ...

Na alle aandacht voor het wereld-topbridge zoals dat tijdens de Wereldkampioenschappen in Yokohama werd beoefend, is het goed er eens op te wijzen dat bridge een spel is dat ook met veel animo op een geheel ander niveau kan worden beoefend.

Verleden jaar werd voor de eerste maal, toen ter gelegenheid van het 125-jarig bestaan van het Emma Kinderziekenhuis, in Amsterdam het Emma Bridge Gala gehouden. Afgelopen zondag werd in de Koepelzaal van de Lutherse Kerk in Amsterdam de tweede editie van dit evenement gehouden. De organisatoren, die een mooi bedrag voor het kinderziekenhuis aan dit Gala overhielden, hopen hiermee een begin te hebben gemaakt met een jaarlijkse traditie.

Zo'n gala heeft allerlei aardige kanten. In de eerste plaats blijken vele prominenten uit uiteenlopende sectoren van onze maatschappij geestdriftige bridgers. Van staatsraad Til Gardeniers tot acteur Joost Prinsen, van André Bolhuis, chef de mission van de Nederlandse Olympische ploeg, tot staatssecretaris Elske ter Veld. Verscheidene "captains of industry', die zich ook ontpopten als "steunpilaren' van het kinderziekenhuis, lieten zich evenmin onbetuigd. Een tweede aardige kant is dat zij zich moeiteloos mengden met een keur van Nederlandse topbridgers, onder wie ons sterkste paar Enri Leufkens en Berry Westra, Nederlands sterkste speelster Bep Vriend en haar echtgenoot Anton Maas.

Verschillen in speelsterkte tussen de paren en binnen de vele gelegenheidscombinaties tussen de partners zelf leidden soms tot opmerkelijke resultaten. Die werden overigens ook veroorzaakt door onbekendheid met elkaars biedopvattingen. Geniet u eens mee:

ß7 B 8 ß6 A H 9 8 7 6 ß5 A ß7 H V 8 3

U opent (niem. kwb.) met 1 ß6 en krijgt 2 ß4 ten antwoord. Uw toch al sterke hand beschikt nu meteen over slempotentieel. Om partner dat kenbaar te maken besluit u 4 ß5 te bieden, een bod dat een singleton of renonce ß5 toont en partners kleur (voorlopig) als troefkleur vaststelt. Omdat zo'n dubbele sprong in een nieuwe kleur geen andere natuurlijke betekenis kan hebben, is zo'n "splinterbid' nauwelijks voor misverstanden vatbaar voor spelers die op redelijk niveau competitie spelen. Partner reageert met 4 SA, Blackwood, en u antwoordt met 5 ß6 waarmee u 2 azen toont (de variant waarbij troefheer - hier ß4 H - als Aas wordt meegeteld, hebt u niet afgesproken). Hierna zegt partner 6 ß4. Doet u dan nog wat? U bezit 2 van de 3 tophonneurs in partners kleur, en ook ß6 H is nog ongeboden gebleven. Ik zal maar meteen bekennen dat ik de verleiding om groot slem ß4 te bieden niet kon weerstaan. Dit was het spel:

ß7 B 8 ß6 A H 9 8 7 6 ß5 A ß4 H V 8 3

ß7 H 10 9 7 3 ß6 B 10 3 ß5 8 7 4 2 ß4 B

ß7 A 6 4 ß6 4 2 ß5 B 10 9 6 ß7 10 9 5 4

ß7 V 5 2 ß6 V 5 ß5 H V 5 3 ß4 A 7 6 2

Hoewel W natuurlijk niet onder ß7 H uitkwam, ging het contract als gevolg van het ongelukkige ß4-zitsel toch 3 down. Het misverstand dat hier tijdens het bieden was ontstaan, lag in Z's 4-SA-bod. De bedoeling ervan was om in 4 SA te eindigen, en niet om azen te vragen. Begrijpelijk als je een evenwichtige hand hebt met H-V-x-x in partners singleton. Alleen, het was niet afgesproken om in deze situatie het 4 SA zijn natuurlijke betekenis te laten houden. Als gevolg van een soortgelijk misverstand eindigde Enri Leufkens, als partner van oud NBB-voorzitter Henk Maaten, in 7 SA. In tegenstelling tot damgrootmeester Rob Clerc die terecht 7 ß4 niet doubleerde omdat het niet zeker is of W de ß7-uitkomst vindt, doubleerde O wel 7 SA.

Maar W kwam ook niet met ß7 uit. Dat had evenwel een heel ander effect dan in het 7-ß4-contract. De vaste ß4-verliezer speelt in 7 SA niet onmiddellijk dezelfde fatale rol. OW krijgen het namelijk knap benauwd als de leider de ß6-kleur afspeelt. Als O besluit zijn 2 "vaste' slagen, ß7 A en ß5 B-10-9-6, te bewaren, moet hij zijn ß4-kleur aanbreken. En als hij wel zijn ruitens durft weg te doen, moet W, die natuurlijk zeker meent te weten dat Z ß7 A bezit, ß7 H durven sec te zetten om zijn ß5-bezit intact te houden. Nu, dat ging natuurlijk niet goed, en 13 slagen waren de beloning voor het "betere' groot slem!

Nog een vraag:

ß4 B 10 6 4 ß6 B 7 ß5 V B 9 6 ß4 V 10 4

Achter u wordt in de stand allen kwetsbaar met 1 ß6 geopend, partner volgt met 1 SA (15-18 pnt.), de rechter tegenstander biedt 2 ß7 (een zwak bod met lange schoppens) en na uw pas zegt links 3 ß6. Dat bod loopt naar u toe. Het is een parenwedstrijd waarin een score van 200 een magische score wordt genoemd omdat hij de scores van alle deelscorecontracten overtreft. De vraag is dus of u doubleert in de verwachting dat 3 ß6 tenminste één down gaat. U bezit met partner samen het merendeel der honneurkracht (22-25 pnt.). Welnu, het was het tweede spel van het Gala. Op het eerste had mijn partner Ton Kooijman, de toparbiter van de Wereld Bridge Federatie, een prachtig groot slem SA geboden en gemaakt. Je speelt tenslotte om te winnen, en dus doubleerde ik. Het spel lag zo:

ß7 H 9 7 5 2 ß6 5 4 ß5 10 3 2 ß4 A 9 7

ß7 A V 8 3 ß6 A V 2 ß5 H 8 5 4 ß4 5 3

ß7 B 10 6 4 ß6 B 7 ß5 V B 9 6 ß4 V 10 4

ß7 -- ß6 H 10 9 8 6 3 ß5 A 7 ß4 H B 8 6 2

Op de Z-plaats zat Gerrit-Jan Förch, de schrijver van vele bekende bridgeboeken. Heel slim had hij zijn tweede kleur verzwegen. Na W's uitkomst in deze kleur te hebben genomen speelde hij nog slimmer eerst ß6 10 voor die W niet durfde te laten lopen. Weer aan slag legde Förch tenslotte ß6 H op tafel waarmee hij mijn ß6 B smoorde. Twee gedoubleerde overslagen werden hierdoor zijn deel!