Limousine

"Van onze redactie Vrouw', begon het artikel, en het speelde zich af in Rotterdam.

Het ging over een man Tom die zijn vriendin Hélène (die streepjes stonden er ook bij) vertelt dat ze "een hapje gingen eten'. Normaliter zou er bij iedereen de lol af zijn, maar het stel komt uit Breda en daar gelden waarschijnlijk andere normen. Tom en Helene, nu even zonder accenten (ik laat die streepjes maar gewoon weg), golden als voorbeeld, als pars pro toto voor de genoegens die de lezer (mij even uitgezonderd) te wachten staan als hij hetzelfde zou doen.

Helene zegt al meteen, voordat het artikel voluit verklapt wat er aan de hand is, dat ze ""de avond van haar leven'' had. Dit doet me altijd denken aan bruidjes die dat van hun trouwdag zeggen: ""de mooiste dag van mijn leven''. Daarna gaat-ging het dus kennelijk bergafwaarts.

We volgen het artikel nog even. Nauwelijks weet Helene van dat hapje eten of er ""komt een spierwitte, acht meter lange, limousine voorrijden!'' (dat uitroepteken is van hen). Ik ben calvinistisch opgevoed en mag er dus niet aan denken. Zo'n gelegenheidschauffeur met een verkeerde pet op, waarschijnlijk een werkstudent, die het allemaal als een geslaagde grap behandelt à raison van, want dat ding kost natuurlijk goud geld en als je een beetje fors gas geeft "trekt-ie een kolk in de tank' zoals ze tussen Rotterdam en Breda zeggen.

Nou goed, H. en T. worden naar Rotterdam gezoefd in die 8-persoons (witte!) taartpunt en, staat er, H. is ""beduusd van de rit'' want er zit een geluidsinstallatie, een televisie, een video en een telefoon in. ""Die hebben we allemaal uitgeprobeerd'', zeggen ze. Eén voor één mag ik hopen, maar ik denk allemaal tegelijk, vandaar die beduusdheid en dat germanisme, hoewel, op dit moment wordt ook gewag gemaakt van de prijs (ƒ 137,50 p.p.). Op een bijgaande foto (ook door een mevrouw gemaakt) zie je Tom aan de autotelefoon, zogenaamd natuurlijk even, en Helene kijkt tevreden-glimlachend-beduusd. Rechts staat een reusachtige champagnekoeler met een los glas ernaast. Geen veiligheidsriemen, wel bloemen tussen ze in op de bank.

Ze worden als VIP's binnengehaald bij het restaurant (want daar gaat het van uit) en daar wordt een "limousine-menu' geserveerd dat deze avond bestaat uit een carpaccio van ossehaas (limousine?) op een (ja hoor) bedje van zoet-zure prei, gepocheerde zeeduivel met een gele paprikasaus en dan even rust met een verfrissend tussendoortje in de vorm van een frambozen-granité (ik leg even uit: dat zijn verijsde schilfertjes, vervaardigd in de diepvries).

Hè, hè, zult u denken, maar we zijn er nog lang niet: ""Het hoofdgerecht bestaat uit een combinatie van kalfs- en lamsfilet met een saus van bosbessen en roze pepers. De maaltijd wordt afgesloten met een feestelijk "grand dessert Roezemoez'. ""Helene leunt tevreden achterover''. Het staat er echt. Maar ze weet nog vrolijk te babbelen tegen de redactie Vrouw: ""Tom is tandarts.'' Dus dat met die bessesap, daar hoeven we niet over in te zitten.

Nu verschijnt de restaurantmanager (u weet wel, die vroeger de gerant heette, denk ik) aan de tafel met weer een verrassing, het kan niet op. Ditmaal is er een muziekmenu! (uitroepteken van mezelf). Wat houdt dat in, zult u vragen en ook als u het niet vraagt geef ik toch het antwoord: ""De gasten mogen hun keus maken (vraag natuurlijk: "heeft u uw keuze al gemaakt?') uit een gevarieerd aanbod van zowel klassieke als moderne muziek.'' Met moderne muziek wordt popmuziek bedoeld, wordt ons later duidelijk. ""Slechts een halve minuut nadat Helene haar voorkeur voor de Carpenters (weet u nog?) heeft uitgesproken, klinken zij al door het restaurant.''

Je zit daar dus aan je sorbet met voortdurend de muziekkeuze van weer een andere Helene of Tom of Bianca in je oor. Tot je zelf aan de beurt bent "en nog geen halve minuut later' klinkt de Nacht op de Kale Berg door Roezemoez.

Je wordt ook met de spierwitte limousine naar huis gebracht (ja, ho even, niet naar Breda of zo, het geldt alleen voor Rotterdam en directe omstreken; dat H. en T. uit Breda kwamen, dat is een geintje van redactie Vrouw) en voordat je weggaat krijg je nog een miniatuur limousine mee naar huis. ""Het tastbare overblijfsel van "voor één avond filmster'.''