Gotcha! staat bol van Amerikanismen

Concert: Gotcha! Gehoord: 24-10 Patronaat, Haarlem. Herhaling: 25- 10 Magnifiosi, Lisse; 26-10 LVC, Leiden; 1-11 Kompleks, Heerhugowaard.

Een jaar geleden behaalde Gotcha! een derde plaats in de Grote Prijs van Nederland. De Haarlemse popgroep viel op door het aanstekelijk enthousiasme, waarmee een mengeling van bij uitstek Amerikaanse muzieksoorten als funk en gogo over het voetlicht werd gebracht. Een platencontract liet niet lang op zich wachten, want na het internationale succes van Urban Dance Squad en Candy Dulfer bestaat er voldoende animo om te investeren in Nederlands talent.

Anders dan de Urban Dance Squad, kan Gotcha! nog niet bogen op een volledig ontwikkeld eigen geluid. Het debuutalbum Words And Music From Da Lowlands staat bol van wilde ideeën, drukke ritmes en bijeengeraapte Amerikanismen. Funk (of liever "fonk") is het tot vervelens toe herhaalde sleutelwoord en niemand minder dan George Clinton leverde een bescheiden gastbijdrage, waarna de peetvader van de moderne funk rondbazuinde dat "die blanke jongens er heel wat van kunnen." Wat Clinton er niet bij vertelde, is dat Gotcha! volstaat met een zo goed mogelijke benadering van het Amerikaanse origineel, gelardeerd met citaten uit nummers van Funkadelic, Sly & The Family Stone en, van recentere datum, Lenny Kravitz. Met artiestennamen als "Vince Da Gogo Prince" en "Rockattack Ten", geven de groepsleden ten overvloede aan dat ze waarschijnlijk liever in Washington of in New York waren geboren.

De losse, vrolijke en enigszins rommelige dansmuziek van een jaar geleden, blijkt intussen aangescherpt tot een zelfverzekerd, bij vlagen bombastisch groepsgeluid. Bas en drums vormen een solide basis, maar nog net niet soepel genoeg om van begin tot eind op de dansspieren te werken. Zangers Ronald Krom en Iwan van Amersfoord doen hun best om zich zo stoer mogelijk voor te doen, soms met al te geforceerd lage stemmen of gezochte hiphopcitaten. Zo'n afgezaagde kreet als "wave your arms in the air" kan bij een rapconcert nog worden beschouwd als een noodzakelijk kwaad, maar bij een Nederlandse popgroep is het volstrekt misplaatst. Overigens bleef de zaal tijdens deze uitverkochte thuiswedstrijd tamelijk onbewogen bij de energieke podiumpresentatie, zodat Gotcha! het in minder vriendelijke omstandigheden nog moeilijk kan krijgen. Om te beginnen zou het geen kwaad kunnen om het gezwollen namaak-Amerikaans van de aankondigingen achterwege te laten.

    • Jan Vollaard