Spits Bosman niet meer dan pion in het schaakspel van Anderlecht

Niet bekend

Echter ook bij de sjieke Brusselse vereniging is Bosman niet meer dan een pion in het eeuwige schaakspel waar ambitieuze oefenmeesters van het kaliber Aad de Mos zich in het voetbal veelvuldig aan bezondigen. De Mos verweet PSV gisteravond, in de eerste confrontatie tussen beide teams in het Europa-Cuptoernooi voor landskampioenen, een angstige speelwijze. Met vijf verdedigers, drie middenvelders en slechts Romario en Kalusha als echte spitsen voorin. Maar zelf paste De Mos zijn elftal moeiteloos aan die strategie aan. Bosman werd geofferd voor Verheyen, een rommelaar van wie De Mos gisteren wonderen verwachtte in de contra-attaque. Toen het mirakel uitbleef werden de 26.500 toeschouwers in het Philips-stadion opgezadeld met een oervervelend schouwspel. Schaakvoetbal zonder enig risico, met als voorspelbaar eindresultaat 0-0.

Maar het voetbal is inmiddels al zo ver heen dat alle betrokkenen met zo'n resultaat Europees gezien wel uit de voeten kunnen. PSV omdat ieder gelijkspel in Brussel over veertien dagen waarbij de ploeg één of meer goals maakt door de regel dat doelpunten in uitwedstrijden dubbel tellen, een ronde verder is, Anderlecht omdat het gisteravond toch min of meer als morele winnaar Eindhoven verliet en ongeschonden uit de strijd kwam. Bovendien won PSV in 1988 de Europa Cup I nadat het zowel tegen Bordeaux als Real Madrid thuis met 0-0 gelijk had gespeeld.

Wellicht werd De Mos op de persconferentie beheerst door die gedachten toen hij opmerkte: “0-0 is een matig resultaat voor ons. PSV is over veertien dagen in Brussel in alle opzichten favoriet.” Wat zijn PSV-collega Bobby Robson een glimlach en de opmerking ontlokte “he's clever, isn't he?”

Maar De Mos liet zich hierdoor niet uit het veld slaan. “In België zijn we in de competitie gewend tegen een muur te spelen. Omdat we iedere wedstrijd favoriet zijn. Daardoor zijn we niet zo bedreven in de contra-attaque als andere Belgische ploegen. Die hadden dat in zo'n wedstrijd tegen PSV misschien beter opgelost dan wij vanavond. In België spelen we met Walem en DeGryse op het middenveld. Daar moest vanavond (Oliveira) een mannetje bij. Want PSV is gevaarlijk als Popescu naar het midden opschuift. In zo'n wedstrijd heb ik ook niet zoveel aan een man als Bosman in de aanval.”

Gechoqueerd door het botte negeren van zijn kwaliteiten viel Bosman één keer uit de toon van de perfecte gentleman, die zelden een gele kaart oploopt, nooit praatjes heeft of ruzie zoekt. Bosman: “Het is allemaal gelul. Ik ga De Mos niet eens om tekst en uitleg vragen. Hij ziet maar. Ik was klaar voor deze wedstrijd. Ik was in vorm en heb bij Mechelen nooit anders gespeeld dan hier vanavond van mij werd verwacht. Ik ben hier erg kwaad over.”

Bosman maakte zijn entree pas in het elftal in de 69e minuut in de plaats van Verheyen, toen de wedstrijd muurvast zat. PSV was uitgeraasd en De Mos wilde blijkbaar nog iets forceren. Het was een risicoloze wissel aangezien het gehandicapte PSV meer tegen zichzelf dan tegen Anderlecht liep te voetballen. Naast de afwezigheid van Vanenburg, Gerets en de geschorste Kieft (in Brussel wèl van de partij), verloor PSV al in de 36e minuut Romario, wiens linkerenkel een tackle van De Wolf niet overleefde. Met een lichtgewicht als Scheepers als zijn vervanger was PSV aanvallend machteloos. Behoudens twee mogelijkheden voor Romario (één keer teruggefloten door de Oostenrijkse arbiter Forstinger) wist de Eindhovense formatie geen enkele kans te creëren. Robson: “Als je het zo bekijkt is dit gelijk spel niet eens zo slecht. Want aanvallend waren we in deze wedstrijd onthoofd.”

En Erwin Koeman: “Ik denk dat we met een wat completer elftal over veertien dagen best een goede kans hebben. Deze wedstrijd is nog lang niet beslist. Met Kieft er bij heb je in de punt van de aanval in ieder geval een aanspeelpunt. Want we zullen het zelf moeten forceren. Omdat ik niet verwacht dat Anderlecht in Brussel plotseling wel zal aan gaan vallen.”

Hoe lang Romario weer zal zijn uitgeschakeld is een open vraag. Hij werd onmiddellijk voor onderzoek naar het ziekenhuis gebracht, waar de enkel uit voorzorgsmaatregelen in het gips werd gezet. Clubarts Van den Brekel: “Dat is om de pijn tegen te gaan en een zwelling te voorkomen. De buitenenkel heeft een trap gehad, daarna is hij gezwikt door zijn enkel, die gekneusd is. Daarbij zijn de enkelbanden opgerekt. Als alles goed verloopt kan over drie, vier dagen het gips er weer af.”

Wat Bobby Robson tot de slotsom bracht: “Het is te hopen, want het enige dat Romario kan redden is spelen, spelen, spelen. Alleen dan komt het ritme terug en kunnen we optimaal van zijn kwaliteiten profiteren.”

    • Marc Serné