Sovjet-Unie wil banden met Navo nauwer aanhalen

BRUSSEL-MADRID, 22 OKT. De Sovjet-Unie wil formele betrekkingen aanknopen met de NAVO om de veiligheid in Europa te versterken. Dat heeft de Sovjet-onderminister van buitenlandse zaken, Joeri Derjabin, gisteren in Brussel gezegd.

Hij sprak zijn steun uit voor het Amerikaans-Duitse voorstel om te komen tot de vorming van een “Atlantische samenwerkingsraad”, waarin de landen van de NAVO en het voormalige Warschaupact regelmatig zouden moeten overleggen over veiligheidskwesties. Volgens Derjabin betekent dit een stap verder ten opzichte van de recent gegroeide praktijk van regelmatig diplomatiek en militair overleg over conflictbeheersing, militaire doctrines en wapenbeheersing. In het komende nummer van het NAVO-tijdschrift Sixteen Nations schrijft Derjabin: “Wij beschouwen de NAVO als een partner voor de lange termijn en we hebben de bedoeling onze relaties met deze organisatie te ontwikkelen op een solide en brede basis”. Eerder maakten Oosteuropese landen al duidelijk nauwere betrekkingen met de NAVO te willen hebben. Moskou lijkt te willen voorkomen dat uitbreiding van die betrekkingen de Sovjet-Unie zouden uitsluiten. (Reuter) Onze correspondent in Madrid meldt: de secretaris-generaal van de Noordatlantische verdragsorganisatie, Manfred Wörner, zei gisteren tijdens de NAVO-assemblée te Madrid dat een Europese legermacht geen enkele rol zou mogen spelen binnen de werkingssfeer van de NAVO. Ze zou alleen in actie kunnen komen in de gevallen waarin de NAVO niet wil of niet kan handelen. Wörner dacht daarbij in de eerste plaats aan de Derde wereld. In dat geval zou de NAVO zelfs bereid zijn materiële steun en, bij uitzondering, zelfs troepen beschikbaar te stellen aan de Westeuropese Unie.

De Spaanse premier Gonzalez trachtte in zijn toespraak tot de assemblée een verzoening tussen Atlantische- en Europees-gezinde afgevaardigden te bewerkstelligen door precies het omgekeerde aanbod te doen. De toekomstige WEU-troepenmacht zou naar zijn mening ook de NAVO moeten kunnen dienen. Gonzalez pleitte voor het formeren van nationale en internationale eenheden die in de structuur van beide organisaties passen. Hoewel Spanje het Frans-Duitse idee voor een WEU-troepenmacht steunt, maakte hij duidelijk dat dit plan voor Madrid uitgesloten is als het tot dubbele structuren en dubbele uitgaven leidt. Volgens Gonzalez bevindt het proces van Europese eenwording zich in een “uiterst kritieke fase” en bestaat de kans dat “de splijtzwam van hernationalisering van de veiligheidspolitiek” leidt tot een vermenigvuldiging van elkaar overlappende verdragsorganisaties.