"Duitsland moet drastisch bezuinigen'

ROTTERDAM, 22 OKT. De arbeidskosten in Duitsland moeten drastisch omlaag en de Duitse overheden moeten veel meer bezuinigen, anders komt de Bondsrepubliek terecht in een subsidiemaatschappij met een veel te hoge werkloosheid. Voor de noodzakelijke drastische beleidsaanpassing is het zelfs nodig reeds afgesloten collectieve arbeidsovereenkomsten open te breken.

Dit adviseren de vijf leidende economische onderzoeksinstituten de regering in Bonn. Ook de Bundesbank luidt de alarmklok over de omvang van het overheidstekort, dat oploopt van 75 miljard mark in 1990 tot 130 miljard dit jaar (4,5 procent van het Bruto Nationaal Produkt). Die omvang, vooral veroorzaakt door subsidiëring van de Oostelijke deelstaten, wordt voor de oude deelstaten een te grote belasting “waardoor er een gevaar ontstaat voor de stabiliteit, groei en werkgelegenheid”, waarschuwt de Bundesbank.

Bonn moet steeds meer geld lenen, waardoor de rentelasten dit jaar oplopen tot tien miljard mark. Door een rem te zetten op uitgaven voor “stimulering van de consumptie” (vermindering van de subsidiestroom) moet de staatsschuld tot een normaal niveau worden teruggebracht, schrijft de Bundesbank in haar jongste maandrapport dat vandaag in Frankfurt is gepubliceerd.

In het kritische periodieke rapport van de vijf economische instituten, de zogenoemde "vijf wijzen', dat tegelijk openbaar is gemaakt, worden de Duitse CAO-partijen gewaarschuwd voor te sterke loonstijgingen zoals die dit jaar in zowel de westelijke als de oostelijke deelstaten zijn doorgevoerd. Hoewel de vijf instituten de economische groei in de voormalige DDR op ongeveer 12 procent ramen, zal de werkloosheid bij de huidige loonstijgingen tot midden 1992 verder stijgen, namelijk tot gemiddeld 1,4 miljoen mensen (18,9 procent, gemiddelde 1991: circa 1 miljoen). In Oostduitse CAO's, die er totnutoe - “langs een verkeerde weg” - op gericht zijn om tot 1994 de salarisverschillen met West-Duitsland weg te nemen, zou veel meer moeten worden gelet op produktiviteit, kwaliteit en specialistische schaarste van de aangeboden arbeidskracht, aldus het rapport.

Wordt de werkelijke produktiviteit in de vroegere DDR in de CAO's te veel uit het oog verloren, dan ontstaat volgens de economische experts (opnieuw) het gevaar van een subsidiemaatschappij met te weinig “echte” werkgelegenheid. Die inkomenssubsidies in de vroegere DDR zouden dan bovendien blijvend uit West-Duitsland moeten komen.