Culturele identiteit

In een ingezonden brief schrijft R. van Hasselt (NRC Handelsblad, 15 oktober) dat er een diepgaand verschil is tussen de islamitische wereld en de Westerse samenleving.

Volgens Van Hasselt is dit verschil zelfs zo diepgaand dat "integratie met behoud van eigen identiteit eigenlijk een contradictio in terminus is' (sic). Laten we ons eens voorstellen dat een islamitische immigrant Nederlands heeft geleerd en dit leest. Vervuld met goede wil besluit hij zijn eigen identiteit van zich af te werpen en volledig te integreren. De ijverige immigrant vraagt zich vervolgens af welke Nederlanders hij nu als voorbeeld zou moeten nemen.

De conclusie is natuurlijk duidelijk en onze immigrant ontdekt al gauw dat ("geïntegreerde') Nederlanders ook allemaal een eigen identiteit hebben. Hij besluit dat Nederland een vrij land is, past zich aan en kiest zelf een eigen (al dan niet islamitische) identiteit.

Door te stellen dat integratie en eigen identiteit eigenlijk onverenigbaar zijn miskent Van Hasselt een waarde die veel mensen nu juist als een fundamenteel Westerse beschouwen: persoonlijke vrijheid. Uiteraard is het belangrijk dat immigranten Nederlands leren (de taalcursussen hebben lange wachtlijsten!) maar in een vrij land heeft een ieder recht op een eigen culturele identiteit.

    • Jeroen van Dordrecht