Ontslag De Visser ontaardt in een curieus toneelstukje

TILBURG, 19 OKT. Het bestuur van Willem II beëindigde gistermiddag het revolutionaire contract "voor het leven' dat het drie jaar geleden met trainer Piet de Visser heeft afgesloten. Daarmee handelde de Tilburgse club, waar het woord "continuiteit' de laatste jaren te pas en te onpas werd gebezigd, als iedere andere vereniging in de opportunistische voetbalwereld. Daar bepalen het aantal punten en de positie op de ranglijst over het wel en wee van een oefenmeester. Een trainer van een ambitieuze club die met negen punten de veertiende plaats op de ranglijst inneemt is wat dat bertreft onherroepelijk het slachtoffer.

Met het ontslag van Piet de Visser wijkt Willem II voor de zoveelste keer af van de lange termijn-visie waar steeds met zoveel elan over wordt gesproken. Vrij spoedig nadat De Visser in juli 1985 in dienst trad, ging het de club voor de wind. De problemen begonnen in feite toen in de euforie van het succesvolle seizoen '87-'88 (vierde plaats in de eredivisie) met De Visser een verbintenis tot het jaar 2000 (wanneer hij de pensioensgerechtigde leeftijd bereikt) werd afgesloten. Daarbij mocht De Visser zelf bepalen wanneer hij zich rijp achtte voor de functie van technisch directeur en wanneer hij het veldwerk aan een ander over zou laten.

Een dergelijk contract klonk te mooi om waar te zijn en de eerste twijfels daarover staken al de kop op toen De Visser halverwege het seizoen '89-'90 onder druk van de slechte prestaties plotseling plaats moest maken voor assistent Adri Koster. Volgens het bestuur was het plotseling tijd dat de "jonge honden' het veldwerk zouden overnemen. Afgelopen januari, amper een jaar na die wisseling van de wacht honoreerden de beleidsbepalers van Willem II echter een eis van De Visser, die "de geur van het gras' miste, waarna hij opnieuw plaats nam in de dugout.

Het deed gistermiddag dan ook een beetje onwerkelijk en als een curieus toneelstukje aan toen voorzitter Wim Groels in het spelershome in het bijzijn van de juist ontslagen De Visser probeerde het bestuursbeleid te verdedigen. Nee, van kortzichtigheid was volgens hem geen sprake. “Dit was een rollende sneeuwbal die we niet meer tegen konden houden.” En de geloofwaardigheid van het levenslange contract? “Ach, verkeerde inschattingen komen zo vaak voor. Hoeveel echtscheidingen zijn er niet per dag?” En de beslissing om De Visser weer als trainer bij het eerste te posteren? “Het had toch goed kunnen gaan?”

Even daarvoor had De Visser nog een gloedvol afscheidsbetoog in de kleedkamer gehouden, waarbij hij de spelers verkondigde nog volop vertrouwen in een goede afloop van het reeds vroegtijdig verstoorde seizoen te hebben. Dat moet hem niet mee zijn gevallen want een gedeelte van de selectie is medeverantwoordelijk voor zijn vertrek.

Het eerste onheil voltrok zich voor De Visser na de verloren wedstrijd tegen Feyenoord (1-4), toen zes spelers thuis bij voorzitter Groels werden ontboden. Zij lieten zich op die bijeenkomst weliswaar niet tegen De Visser uit, maar gaven ook geen blijk achter hun trainer te staan. “En als het bestuur van een club, maar vooral de spelers het niet in een trainer zien zitten zijn je dagen geteld”, luidde de nuchtere constatering van De Visser, wiens contract nog acht jaar doorliep.

Met een fikse afkoopsom op zak heeft de ontslagen trainer voorlopig geen financiële zorgen. Daaruit liet zich ook de rustige houding van De Visser, die zijn emoties doorgaans de vrije loop laat, verklaren. De Visser, die in dertig jaar trainersschap bij tien clubs werkzaam was: “Het voetbal kent zijn eigen wetten. Als je drie wedstrijden wint, ben je Jezus. Ik ben gestruikeld over de drie of vier punten die Willem II op dit moment tekort komt.” Als hij over een tijdje de knop weer heeft omgedraaid, komt volgens De Visser het plezier in het voetbal vanzelf weer terug. En zal er zich vanzelf wel weer een nieuwe club aandienen. “Want er is nog ruim baan voor de visie van De Visser.”

In ieder geval stond de bijeenkomst nogal in schril contrast met de goede bedoelingen die voorzitter Wim Groels in de presentatiegids '91-'92 aan het begin van dit seizoen verwoordde: “Willem II probeert voor de jaren negentig een consequent beleid te voeren, dat weliswaar op punten kan worden bijgesteld maar dat steunt op een sterk gevoel van liefde voor de voetbalsport en voor de vereniging. Ik wens U allen een fijn seizoen toe.”