Seksuele revolutie

De Nederlandse overheid is onlangs begonnen met een voorlichtingscampagne om het seksuele gedrag van mannen en jongens te benvloeden want het seksueel gedrag van mannen blijkt, sinds het op gang komen van de seksuele revolutie merkwaardig genoeg steeds agressiever te worden.

Volgens een analyse van de overheid komt dat wangedrag doordat de vrouw, als groep, economisch afhankelijk is van de man. De economische onafhankelijkheid van vrouwen en het seksueel wangedrag van mannen zijn echter beide in de laatste decennia toegenomen. Het argument kan dus niet waar zijn.

De regering zou er goed aan doen om, in hun analyses, meer te kijken naar de innerlijke persoon. Het probleem ligt slechts op een zeer secundaire wijze in de externe factoren. Mensen onder dezelfde omstandigheden kunnen zich immers heel anders gedragen. Sterk bepalend zijn de persoonlijke opvoeding en waarden. Een jongen die van kindsaf aan opgevoed is met de principes van de vrije seks zal later moeilijk aanvaarden dat hij grenzen heeft en nog moeilijker zal hij zich eraan houden, zoals de ervaring dan ook aantoont. Men hoeft niet deskundig te zijn om te begrijpen dat de seksuele drang juist wegens zijn karakter niet makkelijk is te beheersen. Denken dat de liberalisering van de pornoproduktie die drang zou verminderen, is niet waar gebleken. Nu hebben we te maken met een generatie van "seksverslaafden'; vrouwen ervaren dat dagelijks aan den lijve. Dit feit doet denken aan het bekende gezegde: de revolutie verzwelgt haar eigen kinderen; in ons geval, de seksuele.

Het heeft de mensen maar liefst 70 jaar gekost om zich te realiseren dat het communisme een ideologisch waanbeeld is. Hoeveel tijd is er nodig om te beseffen dat de seksuele revolutie ook een waanbeeld is? Hoelang moeten meisjes en vrouwen nog het slachtoffer worden om te begrijpen dat een van de (echte) liefde ontkoppelde seksualiteit, dus seks als "voorwerp', een totale mislukking is?