BUTTES CHAUMONT IN HET 19DE ARRONDISSEMENT; Marshmallows in een bootje

Op zaterdag draaien de mairies in Parijs op volle sterkte. Die dag kiezen veel Fransen uit om te trouwen. Logisch, want dan is iedereen vrij om tot diep in de nacht door te feesten en zondags zijn roes uit te slapen. Bij het gemeentehuis van het negentiende arrondissement, aan de Place Armand Carrel, rijden de claxonnerende auto's af en aan. In meterslange witte en roze tule gehulde bruiden rollen als grote marshmallows uit huurauto's. Hun donker geklede bruidegommen steken schrieltjes bij hen af. Na de korte plechtigheid in het gemeentehuis dringen de feestgangers naar het park aan de overkant van de mairie: op naar "Les Buttes Chaumont', waar de pret kan beginnen.

Het Parc des Buttes Chaumont dateert uit 1859 en werd aangelegd door baron Haussmann in opdracht van Napoleon III. De achttiende en negentiende eeuw waren de eeuwen van de ongecontroleerd groeiende arbeiderswijken. Deze rond fabrieken gebouwde faubourgs waren labyrinthen van smalle donkere stegen, met vochtige krotten en open riolen: een broednest van misdaad, prostitutie en revolutionaire activiteiten. Weg ermee! oordeelde Napoleon. De ziekmakende krotten werden gesloopt, en in plaats daarvan kwamen er nette etagewoningen voor de burgerij. De kronkelige straatjes moesten wijken voor kaarsrechte, brede en vooral overzichtelijke lanen.

In zijn stedebouwkundige utopie ruimde Napoleon ook plaats in voor groen. Op de vroegere galgenheuvel van Belleville - in het noordoosten van Parijs - en aan de zuidrand van de stad - in het verlengde van het Jardin du Luxembourg - liet hij twee prachtige parken aanleggen: het Parc des Buttes Chaumont aan de rechteroever, en het Parc de Montsouris als een echo aan de linkeroever van de Seine. Buttes Chaumont was met zijn lengte van bijna 1 kilometer en zijn breedte van 500 meter niet alleen het grootste, maar ook het meest idyllische van de twee.

Anders dan Montsouris ligt Buttes Chaumont op heuvels, waardoor het panoramisch effect groot is. Alles waar de liefhebber van Engelse landschapstuinen à la Capability Brown van houdt, is hier aanwezig. Vanaf de ingang bij place Armand Carrel kijk je over een kunstmatig aangelegd grand lac, met nep-waterval en ruig stromende beekjes. Middenin het meer rijst een tot rotswand verbouwde heuvel omhoog. Twee hangbruggen vormen de wankele en veel hilariteit veroorzakende verbinding tot het eiland. Eenmaal op de rots voeren slingerende paadjes je door een donkere grotto en langs verschillende uitzichtspunten. Bovenop de heuvel staat een follie, een klassiek namaaktempeltje waar je kan uitrusten van de klim en genieten van de weidse blik over park en stad.

Buttes Chaumont is geen plek waar veel toeristen komen, daarvoor ligt het te ver van het stadscentrum af. Maar de Parijzenaars zelf maken er veel gebruik van. Op een zonnige zaterdag is het park druk. Zonnebaders koesteren zich op de velden, honden draven met stokken in hun bek rond, de bankjes zitten vol, en ook op de terrassen bij het theepaviljoen en het restaurant zijn de meeste plaatsen bezet. Kinderen hangen op hobbelpaarden in afwachting van het poppentheater dat 's middags speelt. De rust van de lezende, kijkende en babbelende mensen wordt alleen verstoord door het gehijg van joggers, die met fluorescerende broeken, shirts, zonnekleppen en brainmachines een imitatie van Carl Lewis geven.

En hiertussendoor dartelen de bruiden en bruidegommen, die net in de aangrenzende mairie zijn getrouwd. Ze zijn opgewacht bij de entree van het park door een stoet als achttiende-eeuwse hovelingen verklede figuren. De vrouwen dragen getailleerde jurken met diepe décolletés. De heren kniehoge broeken met franjes, wambuizen en pruiken. Met kirgeluiden worden de paartjes de heuvel af, beneden naar het meer toe gelokt, waar een bootje klaarligt voor een romantische tocht naar de overkant. Watteau's "L'Embarquement pour Cythère' komt tot leven.

    • Lucette ter Borg