Control Risks waakt over de veiligheid van bedrijven

Control Risks houdt zich internationaal bezig met bedrijfsbeveiliging. Of liever gezegd: risico-management. Het bedrijf heeft geen behoefte aan geheim agenten. "We werken met mensen die de taal van de manager spreken.'

Wie kent hem niet uit detective-verhalen. De stoere maar beschaafde Brit, voormalig lid van de speciale troepen SAS, met ervaring in Malakka, Oman, Noord-Ierland en misschien nog tegen de Mau-Mau in Kenya. Wanneer er onderhandeld moet worden met ontvoerders van een top-directeur bij Napels komt deze man met het vliegtuig, rechtstreeks van Lloyds, de verzekeraar. Hij praat met de ontvoerders. Overhandigt het losgeld, maar weet dat na spannende avonturen ook weer terug te halen. Men ziet bij wijze van spreken de mannen in camouflagepakken en met zwarte bivakmutsen op in gedachten al over hekwerken klimmen, het Rambo-mes tussen de tanden geklemd.

Control Risks Group Ltd uit Londen is een organisatie die al gauw met dat soort spectaculaire acties wordt geassocieerd, vooral omdat bij enkele ontvoeringen van rijke Nederlanders in het verleden, haar diensten werden ingeroepen. Het bedrijf is echter zeer veel omvattender.

De onderneming bestaat sinds 1975 en heeft naar eigen zeggen een wereldreputatie op gebieden omschreven als “risico-analyse, crisis management en preventie, onderzoeks- en informatiediensten voor ondernemingen, regeringen, financiële instellingen en particuliere cliënten over de hele wereld.”

Het wekt toch enige bevreemding te horen dat de voorzitter van de groepsdirectie van Control Risks Ltd., de Engelsman Tim Royle, afkomstig uit het verzekeringswezen, wordt opgevolgd door de Nederlander Hans van der Hoek, die meer dan 34 jaar voor Unilever heeft gewerkt, het laatst als plaatsvervangend personeelsdirecteur op holding-niveau.

Bij de voedings- en wasmiddelen multinational, waar management-development van het grootste belang wordt geacht, is dat een zeer strategische positie. De verklaring voor de overstap van een marketingorganisatie naar een bedrijf dat in de markt voor risico management werkt, is dan (ook) bij nader inzien niet zo verwonderlijk. Inderdaad is de oude romantiek verdwenen. Van der Hoek, die al sinds 1987 verschillende posities bij Control Risks heeft bekleed, kenschetst zijn organisatie als een normaal management adviesbureau, vergelijkbaar met andere dienstverleners als accountants, organisatie-adviseurs, reclame-bureaus of automatiseringsspecialisten.

Bovendien is Control Risks vanuit het hoofdkantoor te Londen nu sterk geïnternationaliseerd met een groot aantal vestigingen in Amerika, Australië, Zuid-Amerika, Japan, Azië en Europa (Duitsland, Spanje, Benelux, Griekenland).

Net als bij die andere vrije beroepsbeoefenaars in de dienstensector moet ook de kwaliteit van het produkt en de tevredenheid van de klant voorop staan. Het klinkt wat koel, het aanbieden van een totaal pakket. Maar risico-beheersing wordt een normaal produkt van de dienstensector. Risico's zijn er van velerlei aard. Chemische bedrijven moeten het risico kennen dat hun produkt een rivier vervuilt. Exxon moet het risico van een dronken tankerkapitein inschatten. Wie veerboten over het Kanaal laat varen kent inmiddels het risico dat er een deur open blijft staan.

Zeker onder invloed van de Amerikaanse wetgeving met zijn enorme schadevergoedingen kan het management van grotere ondernemingen niet meer zeggen, dat zoiets onverwachts kwam. Dat er geen voorzorgen waren getroffen.

Control Risks adviseert bedrijven omtrent deze operationele risico's in de normale bedrijfsvoering. Ook worden bedrijven geadviseerd met betrekking tot nieuwe investeringen en projecten in landen waar de politieke, sociale en criminele risico's groot zijn.

De ABN opende net zijn derde kantoor in Beiroet, maar andere bedrijven die naar zo'n plek willen, hebben gedetailleerde informatie nodig over de lokale omstandigheden. Bij voorbeeld gebruiken rond steekpenningen en het bestaan van maffia-achtige vakbonden. Dat geldt niet alleen voor landen heel ver weg. Een exporteur die een paar containers met vlees in Italië wil verkopen zal ook het nodige over de gangbare praktijken daar moeten weten.

Pag 16:

Beveiliging schudt geheime dienstensfeer van zich af

En dan zijn er nog de criminele risico's. Laatst had Perrier wat vervuiling in zijn drinkwater die uit technische problemen voortkwam. Evenwel, meer en meer lopen voedingsproducenten het risico dat afpersers dreigen hun waren te vergiftigen indien niet snel een bepaald bedrag wordt overgemaakt. Laatst gebeurde nog zoiets in Engeland op het gebied van babyvoeding. Dergelijke problemen groeien exponentieel.

Zodra zo'n poging in de pers komt blijken vele andere mensen op de gedachte te komen op deze simpel ogende wijze geld te verdienen. Control Risks adviseert ondernemingen hoe dit te voorkomen en hoe in het geval het toch voorkomt het probleem het hoofd te bieden en de exorbitante schade die eruit kan voortvloeien te voorkomen of te beperken. De Control Risks kennis op dit gebied is gebaseerd op een 16-jarige ervaring, verkregen in 70 landen bij zo'n 1500 bedrijven.

Preventie is het belangrijkste stelt Van der Hoek nadrukkelijk. De onderneming moet voorbereid zijn op calamiteiten. Zodra er een uitbreekt moeten er in ijltempo tal van beslissingen genomen worden. In de eerste 24 uur kunnen vele fouten worden gemaakt. Temeer omdat de schade zo ongelooflijk groot kan zijn. Bij voorbeeld bij bovengenoemde "produktafpersing'. Een ondernemer kan zich nooit verzekeren tegen het totale verlies aan omzet en winst dat daarvan het gevolg kan zijn en dat bij een bekend internationaal merk vele tientallen miljoenen guldens kan belopen.

Control Risks kan altijd mensen sturen die de installaties op veiligheid bekijken. Specialisten die alle beveiligingstechnieken kennen. Mensen die kunnen tonen waar bij een hoofdkantoor bommen geplaats kunnen worden. Maar veiligheid is veel meer dan dat.

Bij voorbeeld automatisering vergt andere kennis. Fraude neemt toe. Bedrijven willen zich daartegen beveiligen, maar ze willen ook, dat als het dan voorkomt, zehet gestolen geld of de goederen terug kunnen halen. Dat vergt nogal eens onderhandelen in vreemde landen, iets waarvoor alweer kennis van lokale omstandigheden onontbeerlijk is. Een andere dienst waaraan meer behoefte is, is het veilig stellen van informatie. Bij voorbeeld toen BCCI-bank in Engeland werd gesloten. Toen moest de "curator' op korte termijn in alle kantoren paperassen veilig stellen. Een kolfje naar de hand van Control Risks, dat helaas nooit zijn opdrachtgevers noemt.

De organisatie wil dit hele pakket van preventieve diensten aan de cliënten kunnen aanbieden. Waarbij de jarenlange ervaring over heel de wereld een belangrijk verkoopargument is. Een merknaam ook, waarop Control Risks zuinig is. Samenwerkingsverbanden met lokale organisaties (zoals met Interseco in Nederland) worden altijd zo geregeld dat Control Risks de meerderheid heeft en de baas is. Van der Hoek: “Wij moeten de betrouwbaarheid van onze naam kunnen garanderen. Daarom moeten wij altijd kunnen beslissen wie er in de lokale organisaties werkt.”

Een van de nieuwe vestigingen is in Barcelona. Daar wil Control Risks meedingen naar het contract om de totale beveiliging van de Olympische Spelen te verzorgen. Een belangrijk verkooppunt is dat Control Risks al bij de vernieuwing van het Londense vliegveld Heathrow ten behoeve van British Airways een grote rol heeft gespeeld bij het opzetten van de beveiliging. In al die landen werkt Control Risks met lokaal ingevoerde mensen. Dat is van belang bij het kennen van plaatselijke gebruiken. Bij fraude bij voorbeeld, aldus Van der Hoek. Vaak weet de onderneming wel wie het gedaan heeft, maar is er weinig aan te doen. Als je goed lokaal bent ingevoerd kun je echter nog wel eens een aanzienlijk deel van de goederen terugkrijgen.

Control Risks hecht aan zijn onafhankelijkheid. De aandelen zijn praktisch allemaal in handen van de eigen werknemers. De onderneming, die een jaaromzet van zo'n dertig miljoen gulden heeft die door 150 consultants in eigen dienst en een aantal parttimers wordt verdiend, levert geen voor de beveiliging gebruikte apparatuur, maar adviseert bedrijven wat te kopen. Van belang is daarbij niet teveel aan te schaffen.

“Gepantserde auto's worden nogal eens gezien als een statusobject”, aldus Van der Hoek, “en niet ieder kantoor hoeft kogelvrije ruiten te hebben.” Control Risks kan wel bemiddelen wanneer bedrijven beveiligingsmensen of lijfwachten zoeken. Wanneer een Arabische prins even in Londen wil winkelen moeten die snel geleverd kunnen worden.

De meer dramatisch ogende activiteiten zijn bij voorbeeld speciale rijlessen voor lijfwachten of voor managers die door multinationals worden gestuurd naar landen waar nogal eens gekidnapped wordt. Maar het gros van het advieswerk van Control Risks gebeurt "op papier'.

In de internationale beveiligingsbranche zijn nogal wat ondernemingen actief die worden opgezet door bij voorbeeld ex-CIA mensen. Een dergelijke achtergrond uit de inlichtingendiensten beantwoordt volgens Van der Hoek niet meer aan de criteria voor modern risico management in het bedrijfsleven. “Wij bieden consultants. Wij hebben mensen die op het geschikte niveau met managers kunnen praten over risicobeheersing. Daarbij gaat het om opbrengsten en kosten. Het doel moet zijn een duidelijke verbetering van de bottom line. Voor dergelijke gesprekken kun je geen voormalige politie-agenten sturen. Je moet de taal van de manager spreken.”

Van der Hoek heeft de eigen organisatie van Control Risks de laatste jaren aan deze noodzakelijke veranderingen aangepast. Hij vergelijkt het met de automatiseringssector. Daar hadden eerst de techneuten het voor het zeggen, maar weet men nu ook dat wat men moet bieden een heel pakket is dat aan de noden van de klant beantwoordt.

“We richten ons op Total Quality Management. Daarvoor hebben we hier ook de hele tent omgedraaid. Dat was een hele revolutie ja. Er is wel wat weerstand geweest van bij voorbeeld voormalige SAS mensen, of experts op deelterreinen. Dat waren allemaal prima donna's op hun eigen terrein. Maar de klant wil iemand die de total approach biedt.”

Risicobeheersing wordt op deze manier een dienst als vele andere. Beveiliging van congressen, of beveiliging rondom gevoelige gesprekken. Directies die niet willen dat zaken als fusiegesprekken te vroeg uitlekken, kunnen een systeem aangeboden krijgen om dat te voorkomen. De vergaderkamers worden dan ook nog doorzocht op verborgen microfoons. Dat elementaire handwerk blijft bestaan, in deze groeiende loot van de dienstverleningssector.

    • Paul Frentrop