Weg met media aan de zijlijn

Heel Italië heeft vorige week kunnen zien hoe Mancini (Sampdoria) zei dat ze weer zouden verliezen omdat trainer Boskov er geen barst van begreep, en hoe Iacobelli (Cremonese) een dikke klodder spuugde in het haar van Farina (Bari). De laatste heeft overigens zo'n bos haar dat hij het pas in de gaten had toen hij tv keek.

De spelers zijn niet blij met deze opnames. Langs de Italiaanse velden krioelt het van de camera's en microfoons, en de spelers zijn nergens meer veilig. Bij de rust worden ze bestormd door elektronische nieuwsjagers die heet van de naald twee zinnen uit een zwetende en hijgende speler hopen te persen. Wat deze zegt is daarbij nauwelijks belangrijk. Pietro Vierchowod van Sampdoria beklaagde zich erover dat ze bijna tot in de kleedkamer komen.

De sectie Betaald Voetbal en de spelersbond zijn nu samen een campagne begonnen om de aanwezigheid van camera's en microfoons langs de velden te beperken en interviews pas een kwartier na de wedstrijd mogelijk te maken.

De campagne wordt achter de schermen gesteund door de staatsomroep RAI. Deze betaalt ongeveer 160 miljoen gulden per jaar voor de uitzendrechten, en heeft tandenknarsend moeten toezien hoe veel particuliere zenders, lokale maar ook landelijke, hun camera's langs de velden hebben weten te krijgen. Die beweren naast het verslag van de RAI wel op die manier een toegevoegde waarde moeten nastreven.

Sommigen vragen zich af waar de spelers over zeuren. Wie een beroep doet op het recht op privacy en zegt dat dit ook in het veld zou moeten gelden, krijgt terecht te horen dat je geen aanspraak kunt maken op privacy als je mensen laat betalen om naar je te kijken.

De aanklagers van de spiedende elektronische oren en ogen komen niet altijd met de goede argumenten. Zo wil de voetbalbond de camera's onder andere aan banden leggen omdat ze verwarring scheppen door dingen te laten zien die de scheidsrechter niet heeft gezien, iets wat alleen maar is toe te juichen.

Maar met name veel van het gescheld verliest snel zijn betekenis. De nestor van de voetbaljournalistiek, Gianni Mura, wees erop dat je de woorden en gebaren van de spelers niet los maken uit hun contekst, de spanning van de wedstrijd. Een beetje schelden hoort erbij. En als je dat na de wedstrijd uitvergroot of isoleert, schreef Mura, is dat een vorm van valse waarheid.

    • Marc Leijendekker