Libregts miste het groen

Ex-bondscoach Thijs Libregts zat gisteren voor het eerst na twintig maanden weer als trainer-coach in de dug-out.

Op 20 december '89 was hij bij Oranje voor het laatst in die functie actief geweest tijdens de vriendschappelijke wedstrijd tegen Brazilië in Rotterdam. Libregts trad afgelopen week in dienst bij Iraklis, na Aris, PAOK en Olympiakos zijn vierde club in Griekenland en zijn derde in de stad Thessaloniki. De 50-jarige trainer verruilde er zijn werk bij een Amerikaanse voetbalorganisatie voor omdat hij “het groen ging missen”. Zijn start bij Iraklis mocht er zijn. De club, slecht begonnen in de competitie met vijf punten uit vijf duels, won de altijd zeer beladen derby tegen het grotere PAOK met ruime cijfers: 3-0.

Vooraf zou u misschien voor een minder aansprekende tegenstander dan PAOK hebben gekozen?

Misschien wel. Het begin is moeilijk omdat je als nieuwe trainer je eigen ploeg nog niet in de hand hebt. Ik ken de spelers natuurlijk nog niet goed. Ik heb voor de eerste wedstrijd drie keer getraind. Dan kan je weinig doen. Ik heb dus vooral op het psychologische vlak iets proberen te doen. Gelukkig zit het Grieks er bij mij nog wel in, ja. Dus hoef ik niet met een tolk te werken. Dat is vooral in het begin belangrijk. Voor zo'n start als tegen PAOK heb je een beetje geluk nodig. Kom je snel achter dan wordt het misschien een afgang.

Beviel het in de dug-out?

Het was best even wennen. Maar je pakt de draad snel weer op. Ik heb bijna mijn hele leven op de bank gezeten. Alleen moet je bij zo'n eerste wedstrijd uitkijken dat je er niet meteen alle emoties uitgooit.

In hoeverre zijn de nare ervaringen die u met het Nederlands elftal hebt gehad vergeten?

Zoiets slijt, steeds een beetje meer. Maar het is zeker nog niet helemaal weg. Ik weet ook niet of dat ooit zal gebeuren. Kijk, als je op een avond onnodig duizend gulden uitgeeft, zeg je dat dat stom is geweest en neem je je voor om het nooit meer te doen. Dan is het voorbij. Maar wat ik met het Nederlands elftal heb meegemaakt had met gevoel, eer en rechtvaardigheid te maken. Er is toen een spelletje met me gespeeld. Dat komt af en toe naar boven. Een half jaar geleden was ik nog niet klaar om weer als trainer te beginnen. Maar toen was ik nog te emotioneel.