Gezondheidszorg is nog steeds aan herziening toe

Natuurlijk wijzigen de plannen van staatssecretaris Simons de verhoudingen in de gezondheidszorg. Want hoe was het ook al weer? Eén voorbeeld: In het klassieke, nog immer geldende onderscheid tussen ziekenfonds - particulier betaalt de "arme' werknemer, met een inkomen onder de ziekenfondsgrens, een premie naar draagkracht voor een gezinsverzekering waarvan de voorwaarden door de overheid worden bepaald.

Daarentegen betaalt de "rijke' particulier verzekerde, met een inkomen boven de ziekenfondsgrens, een aan persoon en leeftijd gebonden premie in guldens voor een verzekering die deze in principe zelf kiest en afsluit. Zo zijn in twee zinnen enkele verschillen aangegeven die alle historisch verklaarbaar zijn maar inmiddels hun (maatschappelijke) relevantie ruimschoots hebben verloren. En zo zijn er meer redenen om het onderscheid tussen ziekenfonds en particulier te laten vervallen.

Een moderne structuur en financiering van de gezondheidszorg kenmerkt zich zowel door verzekeringssolidariteit als door keuzevrijheid, kostenbewustzijn en efficiency. Voor overmatige regelgeving en bureaucratie is daarin vanzelfsprekend geen plaats.

De commissie-Dekker heeft in haar rapport "Bereidheid tot verandering' van maart 1987 kunnen inspelen op de tijdgeest. Zij gaf aan dat allerlei situaties in de gezondheidszorg ruimschoots waren achterhaald en dat dringend vernieuwing in structuur en financiering nodig was. Zij stelde onder meer voor - en dit is genoegzaam bekend - om een eenduidig en eenvoudig stelsel van ziektekostenverzekeringen te construeren. Daarmee zou tegelijkertijd een aanzienlijke vereenvoudiging van de huidige regelgeving en de daardoor ontstane bureaucratie worden bereikt.

En zo is het gegaan. Het kabinet Lubbers toen (met de VVD) en het kabinet Lubbers nu (met de PvdA) heeft de plannen overgenomen. De consequente en planmatige aandacht voor het enorme veranderingsproces is doorslaggevend geweest voor het tot op heden bereikte resultaat. Dat een kabinet met PvdA het plan van de door de VVD in het leven geroepen commissie-Dekker zou steunen was daarbij te voorzien.

Nederland kent een goede gezondheidszorg en dat moet zo blijven. Gemillimeter over ziekenfonds en particulier, over AWBZ, WTZ, WZV en WTG helpt niemand. Vanzelfsprekend moet nog veel worden opgelost en is nog een lange weg te gaan. Daarbij gaat het, naast de - door critici ten onrechte zo genoemde - "volksverzekering', vooral ook om eindelijk de andere elementen krachtig aan te pakken. Dit is Den Haag duidelijk. Juist daarom blijft de herziening van structuur en financiering van de gezondheidszorg steun verdienen.