Belasting of diefstal?

In het tumult om de WAO dreigt een andere onrechtvaardigheid (of onrechtmatigheid) van overheidszijde snel en listig in stilte haar beslag te krijgen.

De Tweede Kamer heeft zojuist een wetsvoorstel van minister Ritzen goedgekeurd waarmee studenten praktisch worden gedwongen zich voor ziekte te verzekeren bij particuliere verzekeraars tegen een niet-kostendekkend en dus te laag tarief (NRC Handelsblad, 27 september). Op deze wijze kan hij dan bezuinigen op de basisstudiebeurs. Wie moeten deze kortingen op de studiebeurs betalen? Juist, diegenen die reeds particulier verzekerd zijn! Want zij zijn het die de tekorten wegens de te lage tarieven moeten bijpassen in de vorm van verhoogde premies. Partijgenoot Simons was natuurlijk direct bereid tot een handjeklap. Het past uitstekend in zijn streven een tweede herverdelende minister van financiën te worden, zoals nu meer groepen gaan ontdekken.

Het is niet de eerste keer dat dit soort trucs toegepast wordt. Het kabinet Lubbers I met de VVD-staatssecretaris Dees heeft iets dergelijks gedaan door alle 65-plussers bij de particuliere verzekeringsmaatschappijen onder te brengen en de premie voor de particulier verzekerden zogenaamd tijdelijk verplicht te verhogen. Het KLOZ zal dit alles wel accepteren. Immers de leden van het KLOZ staan niet voor het belang van de verzekerden maar voor dat van hun omzet.

Zou de Eerste Kamer deze doorgeefbelasting accepteren? Natuurlijk wel. Die is namelijk een lachertje geworden sedert de grote CDA-baas de gewoonte heeft aangenomen in ons veel geprezen dualistisch stelsel zijn fractie in principiële zaken telkens als opportunisten door de knieën te laten gaan (harmonisatiewet, huurwaardeforfait, etc.). Onze minister van justitie heeft, gezien een recent artikel, als professor nog wel eens het nodige te zeggen over onrechtmatigheden van de staat. Maar als medeplichtige zal hij nu wel zwijgen.