CS-Essayprijsvraag 1991; Is alles al gezegd?

Als de Nieuwe Wereldorde van Bush er ooit komt, hoe moet die er dan uitzien? Geen mens die het weet. Het Europese Huis van Gorbatsjov? De ene helft van het gezin dat daarin woont is hopeloos verdeeld, de andere helft is te arm om ooit nog overeind te krabbelen. Het traditionele beeld van de Nederlandse politiek verandert richtingloos. Idealen over de toekomst ontbreken en God geeft nog maar aan weinigen houvast.

Wat voor de politiek opgaat, lijkt ook voor de kunsten te gelden. De beeldende kunst draait in een cirkel rond en hapt in zijn eigen staart. Oude ideeën in een nieuw jasje worden gefêteerd. Het toneel raakt verstrikt in zijn eigen vormexperimenten. De architectuur, waar tot voor kort een enkel klassiek citaatje werd gezien als een hoogtepunt van originaliteit, lijkt zelfs die moeite niet meer te nemen. Buiten de disco en het sportveld lijkt elke passie verdwenen.

Is dit cultuurpessimisme? Willen kunstenaars geen ideeën meer uitdragen? Moeten we vaststellen dat alles al eens gezegd is? Of zijn deze verschijnselen juist een zegen en leven we in een flitsend Fin de Siècle waar ook niets meer hoeft te worden gezegd en elk individu zijn gang kan gaan?

Aan u het woord hierover.

De jaarlijkse essayprijsvraag van het Cultureel Supplement heeft als titel "Is alles al gezegd?' Wij vragen u om in maximaal 3000 woorden uw mening te geven over de sprakeloosheid van onze tijd.

Een jury, bestaande uit Roelof van Gelder, Jaap van Heerden, Lien Heyting en Marjoleine de Vos zal de inzendingen beoordelen. Het winnende essay wordt gepubliceerd in het CS; de auteur ontvangt een prijs van 1000,-.

De essays moeten voor 5 januari 1992 in het bezit zijn van:

Jury CS- Essayprijsvraag Kunstredactie NRC Handelsblad Paleisstraat 1 1012 RB Amsterdam