Poncke Princen; Nederlandse waarden?

Met veel belangstelling heb ik de serie van Wiecher Hulst over de lotgevallen van Poncke Princen gelezen.

Mijn interesse was vooral gericht op de reactie die de artikelen zouden teweegbrengen. Ik trof alleen een ingezonden brief aan("Z', 28 september) van mevrouw E. Tol-Verkuyl met de opwekking vooral het boek van T.B. Simatupang "Het laatste jaar van de Indonesische Vrijheidsstrijd 1948-1949' (met voorwoord van prof.dr. J. Verkuyl) te lezen.

Mijn mening over de misdrijven van Poncke Princen is, ook na de artikelen van Wiecher Hulst, niet veranderd. In tijd van oorlog maakte hij zich schuldig aan verraad en desertie. Misdrijven die, volgens het Wetboek van Militair Strafrecht, worden "beloond' met de zwaarst mogelijke straf.

Eigenlijk wacht ik nu op een beschrijving van de lotgevallen van een Nederlandse SS'er (Landwachter mag ook), die - zoals Princen aangaf - meende ""een aantal typisch Nederlandse waarden te verdedigen... en daarvoor altijd zal blijven vechten.'' Deze beschrijving dan (opnieuw) niet zozeer om de lotgevallen zelf, als wel om de reactie die een en ander bij het Nederlandse publiek zal veroorzaken.