Secretariepersoneel Vlaardingen assisteert straatreinigers; Ambtenaren halen vuilnis op

VLAARDINGEN, 4 OKT. Vuile luiers, zakken met glas, losse houtjes met van die gemene kleine spijkertjes; binnen het uur hadden de beleidsmedewerkers Welzijn van de gemeente Vlaardingen het vuil waar de straatreiniger de grootste afkeer van heeft, in de handen gehad. "Schandalig' vinden ze het, de puinhoop die sommige bewoners van de wijk Babberspolder maken bij het wegzetten van het huisvuil.

Zo'n vijfentwintig ambtenaren van de Vlaardingse secretarie trokken vandaag de wijken in om samen met straatreinigers en -vegers opgehoopte vuilniszakken, deuren, stoelen en ingeslagen autoruiten op te ruimen, die de reinigingsdienst gisteren had laten liggen uit protest tegen de voornemens van het kabinet met Ziektewet en WAO. Uit solidariteit met collega-ambtenaren die “een grotere kans hebben in de WAO te komen”, zegt M. Kouwenhoven van de afdeling welzijn van de gemeente. Hij hees zich vanmorgen voor dag en dauw in een zwart overall en een oranje veiligheidshesje. Een wit overhemd, een das en glimmende bruine schoenen verraden zijn eigenlijke werkterrein, achter een bureau op het gemeentehuis. Anderhalf uur later en vijf kilometer verder gutst het zweet van zijn voorhoofd.

De zittende ambtenaren zijn blij dat ze ook eens hun afkeuring laten blijken. Organisator R. Hoekstra, AbvaKabo-voorzitter in Vlaardingen: “Als wij op het gemeentehuis een dag zouden staken merkt niemand het. Ja, je kunt je kind niet aangeven, maar dat doe je gewoon een dag later. Als het openbaar vervoer of de reinigingsdienst niet werkt weet iedereen het.” Dus ging er een briefje rond op het gemeentehuis om het overwerk van de beladers-straatreinigers na de 24-uursstaking van gisteren te verlichten.

Bewoners van de buurt kijken vanaf hun balkons verbaasd neer op maar liefst zes vuilnismannen. Een vrouw vraagt Kouwenhoven: “Heren, neemt u ook een emmer kalk mee?” “Weet ik niet, ik ben niet deskundig. Even vragen.” Nee, zegt de straatreiniger. Chemisch. “Nee mevrouw, dat moet u afgeven bij de reinigingsdienst.” In de vuilniswagen kijkt chauffeur Van der Velden waarderend in zijn spiegel. Vijf jaar lang liep hij erachter, nu zit hij erin. “Schitterend dat ze meedoen. Maar als ze dit tempo altijd zouden draaien hielden ze het maar een paar jaar vol.”

De vuilnisman klaagt het meest over rugpijn, schouderpijn en spierpijn, maar misschien is de algehele vermoeidheid wel het ergst van alles. “Je merkt aan de jongens dat ze aan het eind van de week geen zin meer hebben”, zegt Van der Velden. Ze lopen dagelijks een halve marathon en slingeren tussendoor ongeveer tien ton huisvuil in de wagen. Vooral als het koud, nat en winderig wordt wil er nog wel eens een verkoudheid ontstaan. “De jongens mogen blij zijn als ze de vijftig halen.” Over WAO en Ziektewet zegt hij: “Ik wil weten hoeveel ik aan het eind van de maand krijg. Als bezuinigen toch moet heb ik nog liever dat ik vijftig gulden minder ga verdienen dan nu, maar dan ongeacht of ik ziek ben of niet. Dan weet ik dat.”