Britse ambtenaar vertrekt na gesprek met prostituée; Verschillende dames eisen eer op voor val openbare aanklager

LONDEN, 4 OKT. De Britse justitie is - opnieuw - ernstig in opspraak geraakt nu de hoogst verantwoordelijke openbare aanklager, Sir Alan Green (56), is betrapt op het aanspreken van een prostituée. De praktijk waaraan Sir Alan zich schuldig maakte, kerb-crawling of stoeprand-slijmen, is in het Engelse strafrecht een misdaad. Hoewel de politie Sir Alan niet heeft gearresteerd en hem waarschijnlijk alleen een waarschuwing zal geven, heeft de functionaris gistermorgen ogenblikkelijk zijn ontslag ingediend. Hij “betreurt bitter” wat er is gebeurd. Zijn superieur, de attorney-general Sir Patrick Mayhew, zegt dat Sir Alan “de weg van een man van eer” heeft gekozen.

Het nieuws over de omstandigheden rondom het ontslag van Sir Alan is hier als een bom ingeslagen. De meeste kranten hebben er vanmorgen hun voorpagina voor ingeruimd en de populaire pers kopt, naast een foto van Sir Alan met zijn vrouw, met vet gezette varianten op het woord “Shame!”, dat én schande én schaamte betekent.

Het "schandaal' rondom de directeur die verantwoordelijk is voor openbare vervolging komt op een moment dat het Britse systeem van strafrecht na een aantal gerechtelijke dwalingen op zijn kwaliteit wordt bestudeerd door een regeringscommissie. Die werd in maart aan het werk gezet, toen bleek dat na de zogenoemde Guildford Four ook de Birmingham Six (en later de Maguire Seven) in de jaren zeventig op grond van ondeugdelijk bewijs en geknoei bij de politie levenslang waren opgesloten. Sir Alan Green was de man die bij herbestudering van de stukken de beslissing nam dat het oospronkelijke bewijs ontoereikend was en dat een vervolging dus nooit had mogen worden ingesteld. Daarmee kwamen de gevangenen, na jarenlange opsluiting als veroordeelde terroristen, op slag vrij. Green werd algemeen geacht en gerespecteerd als een briljant jurist en een fair man, die zijn verantwoordelijkheid voor het al dan niet strafrechtelijk vervolgen in de 1,6 miljoen zaken die jaarlijks door de politie aan zijn bureau worden voorgelegd, op eminente wijze uitoefende.

De ophef over de omstandigheden waarin Sir Alan zijn ontslag heeft ingediend, heeft minder te maken met het feit dat hij zich potentieel strafbaar gedroeg, als wel met het feit dat zo'n hoge functionaris de aandrang voelde zich na een bijeenkomst in een gentlemen's club (The Groucho) naar de notoire hoerenbuurt achter King's Cross Station te begeven en een prostituée aan te spreken.

Overal wordt er uitvoerig op gewezen dat Sir Alan toch gelukkig getrouwd lijkt, met - nota bene - een Zweedse vrouw en twee volwassen kinderen. Commentatoren putten zich in hun analyses over een mogelijke verklaring uit in strofen als "dronken makende mengeling van gevaar en lustgevoel' en elke krant en televisierubriek heeft gisteren wel een psycholoog of psychiater gevonden die erop wijst dat Green kennelijk het slachtoffer was van een “onontkoombare aandrang die thuis niet vervuld kon worden”. Het Britse rechtssysteem kent - merkbaar in dit soort kwesties - geen wet op de onaantastbaarheid van de persoonlijke levenssfeer.

Terwijl het echtpaar Green - “onze gevoelens van medeleven gaan naar hen uit” - zich tegen inkijk van buitenaf verschanste in zijn fraaie huis in de Londense wijk Pimlico, was er maar één Lagerhuislid, de Schotse Conservatief Sir Nicholas Fairbarn, die zei: “Ik vind het vreemd dat in een zogenaamd vrije maatschappij twee willige partners geen contract kunnen aangaan, hoe tijdelijk en zonder betekenis ook, inzake hun eigen bevrediging”.

De prostituée Lindi St Clair, die bij de komende verkiezingen de Corrective Party zal aanvoeren, pleit al jaren voor legalisering en normalisering van prostitutie ter bescherming van prostituée en cliënt. Prostitutie is in Engeland en Wales niet bij wet verboden, maar het leven van de inkomsten uit prostitutie - dat wil zeggen het exploiteren van een bordeel of het pooier spelen - is dat wel. Het Lagerhuis nam zes jaar geleden tevens een wet aan die bedoeld was om vrouwen te beschermen tegen overlast van mannen op zoek naar seksuele bevrediging. Daarbij werd het verboden een vrouw of vrouwen meer dan eens aan te spreken. De zedenpolitie betrapte Sir Alan woensdagavond toen hij eerst één prostituée en even later een tweede aansprak. De agenten vroegen de openbare aanklager om identificatie, die hij ogenblikkelijk gaf. De politie sprak vanmorgen tegen dat een van de prostituées had gezegd dat Sir Alan haar bekend voorkwam. Volgens de gebruikelijke procedure bestudeert een politie-officier de zaak, die uiteindelijk ter vervolging kan worden voorgelegd aan het bureau dat Sir Alan tot gisteren leidde. Maar gebruikelijk is het dat een eerste overtreding met een waarschuwing wordt afgedaan, om de overtreder het verweer niet te ontnemen dat hij "alleen maar de weg vroeg'.

Een deel van de zogenoemde populaire pers is vanmorgen op zoek gegaan naar de vrouwen die door Sir Alan zijn aangesproken, in de hoop op meer details. Het resultaat van die journalistieke nieuwsgierigheid is dat vanmorgen verschillende dames in verschillende kranten de eer voor de val van de openbare aanklager voor zich opeisen. Bijna alle kranten, ook de respectabele, geven nog eens een lijstje van hooggeplaatste figuren die in laag gewaardeerde omstandigheden werden betrapt: van de vader van Sarah, Duchess of York, die in zijn eenzaamheid een bordeel bezocht, tot de voormalige Conservatieve partijvoorzitter-bestsellerschrijver Jeffrey Archer, die een prostituée zou hebben proberen om te kopen. Op de vraag of de obsessie met seks en de drang naar seksueel verkeer met prostituées misschien typisch Brits was, zei de psychiater dr. Anthony Storr uit Oxford gisteravond tegen de BBC: “Ik geloof het niet. Zoveel figuren die in het openbare leven een vooraanstaande plaats innemen hebben gezegd dat ze de aandrang voelen, dat het een vrij algemeen verschijnsel is, naar mijn mening.”