Komedie met een schamel plotje

Voorstelling: Partnerkuil, van Dolf de Vries. Spelers: Marijke Merckens, Kees Coolen, Ellis van den Brink en Frederik de Groot. Decor: Geert Dircx. Regie: Adrienne Wurpel. Gezien: 2-10 in Cultureel Centrum, Amstelveen.

Dolf de Vries, doorgaans acteur, heeft een blijspel geschreven. Verveeld vrouwtje met saaie echtgenoot hoopt hem jaloers te maken door een buitenechtelijke verhouding te verzinnen, zodat haar huwelijk wordt gered. Maar de man komt op hetzelfde idee: “Ik moet dus laten zien dat ik niet die ouwe zak ben die zij denkt dat ik ben?” Ja, dat moet hij en dat doet hij.

Hoewel de comedy van tegenwoordig meestal meer te bieden heeft dan zo'n schamel plotje, valt er nog heel wat van te maken op voorwaarde dat de constructie vlekkeloos is en de tekst rap en vindingrijk. Veel gevraagd, té veel. De guitig bedoelde conversatie in Partnerkuil is niet spitsvondiger dan een willekeurige damesbladcolumn en de personages worden in bochten gewrongen die weinig met de strakke logica van een goed blijspel te maken hebben. Intussen babbelen ze verder.

De vier acteurs weten af en toe de indruk te wekken dat ze met een vaardig, vederlicht blijspel bezig zijn. Dat is knap.

    • Henk van Gelder