Gebakken lucht

Het gaat slecht met de Groene partijen in Europa. Ze hebben de kiezers niets anders meer te bieden dan een dagelijkse portie milieuhysterie zonder veel intellectuele of wetenschappelijke ondergrond. De grootste klap die de Groenen daardoor kregen, viel kortgeleden in Zweden. Daar hebben ze nu geen enkele zetel meer in het parlement.

Maar klaarblijkelijk is er nog één plaats in Europa waar de kiezers nog weinig van zich hebben laten horen. Namelijk bij de Europese Commissie in Brussel. Die stelde vorige week een milieubelasting op energieverbruik voor. Uitgaande van het energie-equivalent per vat olie zou dat neerkomen op drie dollar per vat in 1993, oplopend tot tien dollar in het jaar 2000. Deze belasting vormt zo de bijdrage die de Commissie levert aan de wereldwijde pogingen om tot een beperking van de CO2-emissies uit niet-natuurlijke bronnen te komen. Volgens wijdverbreide ideeën leiden die emissies tot een "broeikaseffect', tot mondiale temperatuurstijgingen, tot het smelten van de poolkap, tot stijging van de zeespiegel en tot allerlei andere narigheden.

Bij de presentatie van zijn belastingvoorstellen waarschuwde de Europese milieu-commissaris, Carlo Ripa di Meana voor de ernstige risico's die de aarde loopt. De woorden van de commissaris waren ongetwijfeld bedoeld als "opwarmertje' voor de milieuconferentie van de VN die in juni volgend jaar in Rio de Janeiro wordt gehouden. Daar zullen, op dezelfde manier als in 1987 in Montreal het geval was waar het om CFK-gassen ging, natuurlijk allerlei pogingen worden ondernomen om een kader te scheppen voor internationale CO2-bestrijding.

Maar er is een verschil. De kosten die gemaakt moeten worden om de wereld van de CFK's te verlossen die voornamelijk als koelvloeistof in ijskasten worden gebruikt, zijn weliswaar aanzienlijk maar zie je makkelijk over het hoofd. Bij een heffing van tien dollar op energieverbruik is dat heel wat moeilijker. Lichte stookolie zou de consumenten bijvoorbeeld zeventien procent meer gaan kosten dan zonder deze belasting het geval zou zijn. Bepaalde bedrijven staan zelfs voor prijsstijgingen van zo'n zestig procent. En hoewel de Europese Commissie veronderstelt dat de zwaarte van deze heffingen verlicht kan worden door verlagingen van andere belastingen, willen de belastingbetalers natuurlijk eerst wel eens zien wat dat dan voor verlagingen zijn.

Het allerergste is evenwel dat Meana's veronderstelling dat de aarde door de CO2-uitstoot zoveel gevaar loopt, op werkelijk niets is gebaseerd. Weliswaar worden we over de temperatuurstijging op aarde uitvoerig door de media "voorgelicht', maar wetenschappelijk stelt het bewijsmateriaal nog weinig voor. Aangenomen wordt dat de gemiddelde temperatuur op aarde de laatste honderd jaar met een halve graad (Celsius) is toegenomen. Maar waar en door wie werden er in 1890 temperatuurmetingen gedaan? Er zijn aanwijzingen dat het in de Verenigde Staten in de laatste zeventig jaar niet warmer, maar juist een beetje kouder is geworden. Maar die aanwijzingen zijn al evenmin erg wetenschappelijk gefundeerd en bovendien vormen de VS niet meer dan een klein deel van de wereld. Naatuurlijk bestaat er wel een broeikaseffect en dat is maar goed ook, maar dat wordt voor het grootste deel niet door de mens maar door de natuur zelf veroorzaakt.

Maar wat dan als het allemaal wel zo ernstig is zeggen de Groenen. Moet er dan niet subiet worden ingegrepen? Als het inderdaad zo alarmerend is laten we dan niet paniekerig te werk gaan maar ons op de echte CO2-bronnen zoals de tropische regenwouden in Brazilie en op de bossen van Vermont, concentreren en en laten we dan ook afzien van het gehannes met conventionele energiecentrales. Zo ernstig is het echter allemaal niet. Dus is er ook geen reden om de Europeanen die toch al veel te veel belasting betalen, nog eens zwaar met heffingen aan te pakken. Ripa di Meana en zijn collega's produceren niets meer dan - excuses voor deze uitdrukking - gebakken lucht.