Van Tiggelen bij rentree minuten lang niet aan bal

ARNHEM, 30 SEPT. Sober en risicoloos speelde Adri van Tiggelen gisteren tegen Vitesse bij zijn competitiedebuut voor PSV. Zo sober dat hij soms minuten lang de bal niet raakte en onzichtbaar was. Wel gaf hij de dieptepass waaruit Kalusha het winnende doelpunt kon maken: 1-2.

Zelf was de 45-voudige international die moet uitgroeien tot de grote organisator van PSV, niet ontevreden over de eigen prestaties. Natuurlijk kon het beter. Zijn snelheid, zijn timing, zijn sprongkracht lieten nog te wensen over. “Alles moet nog worden aangescherpt.” Maar wat wil je? Van Tiggelen is tien weken uit de roulatie geweest.

Sinds zijn transfer van Anderlecht naar PSV heeft hij pas twee wedstrijden voor de Eindhovense club gespeeld. Al na het eerste oefenduel moest hij afhaken. Hij verstapte zich bij een bosloop in Drente en brak zijn middenvoetsbeentje. Na gestrompel op krukken en moeizaam revalideren maakte hij anderhalve week geleden in het tweede elftal zijn rentree.

De 34-jarige verdediger is gisteren 44 keer aan de bal geweest: eens per twee minuten. Voor rust was hij 27 maal in balbezit, na de pauze 17 keer. Veel fouten heeft hij niet gemaakt, maar veel opvallends heeft hij ook niet gedaan. In de eerste 20 minuten beperkte hij zich tot het breed leggen van de bal. De opbouw en het vuile werk liet hij over aan Stan Valckx. Maar na een geslaagde sliding en een fraaie lichaamsschijnbeweging waarmee hij Van Arum het nakijken gaf, durfde hij meer initiatief te nemen. Hij schoof af en toe door naar het middenveld en vroeg nadrukkelijk om de bal. Tegelijkertijd greep hij verdedigend weinig daadkrachtig in. Alsof hij zich spaarde. De jonge Huub Loeffen van Vitesse kreeg daardoor tot twee keer toe een grote kans.

Na de rust kwam Van Tiggelen nog maar een hoogst enkel keertje over de middenlijn. In de hele wedstrijd gaf hij welgeteld twee dieptepasses. Twee keer ook tastte hij volledig mis, maar Valckx kon corrigeren. Belangrijker dan zijn veldspel waren misschien de aanwijzingen waarmee hij kwistig strooide. Van Tiggelen is net zoals Van Breukelen een roepgrage veldheer. Niet dat het veel uithaalde, maar hij dirigeerde Jerry de Jong regelmatig naar de rechtervleugel. Ook riep hij Edward Linskens terug als uitblinker en linkerverdediger Jan Heintze weer eens de aanval koos.

Van Tiggelen zei na afloop dat hij geen last meer van zijn blessure had ondervonden. Hij had zonder schrik gevoetbald en was niet bovenmatig moe geworden. Spelinzicht had hij nog wel gemist. “Ik zag de vrijstaande mensen niet zo gauw staan. Dat moet nog even wennen. Daarom heb ik maar zo simpel mogelijk gespeeld.”

De rol van organisator in de defensie had hij “als vanzelf” naar zich toegetrokken. “Zonder erbij na te denken.” “Iedereen moet op zijn tijd de coach in het veld zijn. De een doet dat makkelijker dan de ander. Als laatste man heb ik het beste overzicht.” Van Tiggelen gaat ervan uit dat hij woensdag in de Europa-Cupwedstrijd tegen het Turkse Besiktas opnieuw in de basis staat. Wie voor hem moet wijken? “Dat is iets wat de leiding bepaalt.” Robson heeft al laten weten dat Popescu, die gisteren wegens een dijbeenblessure aan de kant bleef, woensdag zal spelen. Een basisplaats voor Van Tiggelen zou dus waarschijnlijk ten koste gaan van Valckx.

Valckx en Van Tiggelen zijn twee heel verschillende spelers. Van Tiggelen heeft de meeste ervaring, het beste overzicht, straalt rust uit. Hij is een geboren dirigent. Maar Valckx is sneller, sterker in de lucht, doortastender. Tenminste zo belangrijk: hij heeft in de eerste wedstrijd tegen Besiktas, net zoals tot dusverre in de meeste competitiewedstrijden, heel sterk gespeeld. De strijd tussen Van Tiggelen en Valckx is zeker niet bij voorbaat beslist in het voordeel van de ex-Anderlecht-speler. Ook al liet hij bij zijn overgang weten dat hij hij er niet over peinsde om op te bank te gaan zitten. Bij die gelegenheid zei hij dat manager Ploegsma hem een vaste plaats in het centrum had beloofd.

Maar Van Tiggelen kent uit ervaring de waarde van zulke beloften. Vorig seizoen had Anderlecht-trainer Aad de Mos hem ook een basisplaats gegarandeerd. Een schouderbreuk in de eerste competitiewedstrijd tegen Sint Truiden schakelde hem maanden uit. Vervolgens kostte het nog eens maanden om weer van de reservebank te komen, wat hij De Mos hoogst kwalijk heeft genomen. Dat was ook de belangrijkste reden dat Van Tiggelen na vijf seizoenen bij Anderlecht vertrok.

Zijn carrière op grootse wijze afsluiten bij een topclub. Dat is wat Adri van Tiggelen voor ogen staat. Niet langzaam wegkwijnen als reserve. Hij weet ook wel dat hij dan overtuigender zal moeten spelen als gisteren tegen Vitesse. Iets minder sober.