De Man Die Niet Meer In De Rij Wou Staan

D'r was wat met die rijst. Emilie had het baaltje van een nicht gekregen. Misschien was het van die rijst waarmee je pasgetrouwden bekogelt. Wat Emilie ook stampte en kookte, wat we ook sausden en kauwden, het bleef niet te vreten. In Moskou had ik al heel wat bedorven, verrot, of nooit-eetbaar-geweest voedsel naar binnen gewerkt, maar dit ging echt niet.

Haar broer Oralaboro was op bezoek en wij stelden samen een krijgsplan op om uit de baal rijst geld te slaan.

Onze investering beliep één gulden 55, waarvoor we ons honderd "boterhamzakjes' aanschaften, ieder met zijn eigen boterhamzakje-afsluitstripje. Verder namen wij mee: een viltstift, een schilderspalet dat Emilie gebruikt als blik bij een stoffer, en een bezem. En dat baaltje "rijst' dus.

Wij begaven ons naar het hoofdplein van de hoofdstad. Net als in Moskou bestaat dat Mooie Plein uit kinderhoofdjes en wordt het aan de vier zijden ingesloten door: een kerk, een warenhuis, een hotel en een paleis. Op het plein staan een paar honderd toeristen die in de mening verkeren dat zij op dat plein geweest moeten zijn, maar die niet precies weten wat zij er moeten doen. Dus is het plein ook de werkplaats voor kunstfluiters, poppenspelers, clowns, trompettisten en gewone bedelaars.

Het Amsterdamse hoofdplein bezit daarenboven nog een permanente bewoning: duizend duiven.

Bij de ontmoeting van Mens en Dier ontstaat vanzelf de gedachte: voedsel! Oralaboro bekende dat hij in zijn eerste arme dagen in Nederland, toen hij het adres van de Sociale Dienst nog niet kende, wel eens een duifje had verschalkt, gebraden en gepeuzeld. In Moskou moet dat al vóór mijn tijd zijn gebeurd, en grondig Oompje zei altijd: “De katten eten de muizen, wij eten de katten, dus laat wat kruimels voor de muizen.”

Maar in het luxueuze Westen wordt de gedachte "voedsel!' vertaald als: “Laat mij, Mens, dit Dier voederen.”

Daar kwamen wij van pas. Op de rug van een zitbank schreef ik in de Engelse taal: Duif Voed. Een Gulden.

Ik begon de boterhamzakjes te vullen met rijst uit het baaltje. Oralaboro stelde zich bescheiden en schilderachtig op naast zijn bezem.

In Moskou neemt de toerist een foto van zijn familie tegen de achtergrond van de paleismuur. Maar hier hebben ze videocamera's. Er moet iets bewegen. Voor het paleis lopen geen wachters. Nu komen de duizend duiven van pas. Een kind kan door de duivenzee waden, of een vrouw kan de duiven voeren. Bij mij kopen ze het duivevoer.

De toerist zaait met brede zwaai onze rijst. De duiven pikken ernaar. De andere toerist filmt. De duif slikt niet. De toerist is tevreden. Ik heb een gulden. De rijst ligt op de kinderhoofdjes.

Nu komt mijn gabber in actie. Hij bezemt de pleinvloer. Een man die bezemt is altijd welkom en onschuldig. Hij veegt de rijst bijeen en schuift het op zijn palet.

Mijn builtje is leeg. Oralaboro vult het handig door het duimgat van zijn palet. Er is natuurlijk wat rijst verloren gegaan, maar dat wordt aangevuld door duivepoepjes, kauwgumrestjes, oorbelschroefjes, grintsteentjes, neuskorstjes en wat er verder op een stadsplein op rijstformaat te vinden is. Natuurlijk verwijderen we kauwgumpapiertjes, oorbellen, strippenkaarten en bierlipjes zorgvuldig uit ons duivevoer.

Nu is de toestand weer ingetreden die bij onze aankomst bestond. Dezelfde duiven, hetzelfde baaltje voer, maar nieuwe toeristen, die weer graag rijstkorrels zaaien.

Voor een toerist is een gulden iets dat snel naar een inboorling moet worden verplaatst. Ik durf niet te vertellen wat wij op één dag verdienden aan de ebbe en vloed van de rijstbaal. Wel bemerkten wij een vijandige stemming bij de trompetspelers, Jan Klaassens en gewone bedelaars. Een man die een uur onbeweeglijk kan staan - en daar geld mee verdient! - kwam zelfs in beweging om ons te vertellen wat wij deden. Maar wij deden niets wat niet mag.

Pas nu de herfstregens de toeristen en ons van het plein verjaagd hebben, vertel ik u van onze handel.

En de duiven? Die zijn even vet als altijd, hoewel ze zonder papieren of asiel werkeloos parasiteren.

wordt vervolgd