Cadeautje voor Japan

In Den Haag houdt men van opruimen. De Picasso's van het Gemeentemuseum mogen de deur uit. En nu heeft ditmaal een rijksambtenaar bedacht welk cadeautje de koningin mee mag nemen naar Japan. Het betreft een kaart uit 1827 van het paleis van de shogun in Edo, getekend in opdracht van Philipp Franz von Siebold, die enkele jaren als arts op de Nederlandse factorij te Deshima heeft gewerkt. De keizer, zo zal discreet zijn ingefluisterd, zou het op prijs stellen wanneer het Hare Majesteit zou behagen deze kaart - een van een set van 45 die Von Siebold mee naar Nederland heeft genomen - terug te bezorgen. Inderdaad een aardig gebaar ten aanzien van de Japanners. Zijn zij niet erg begaan met de Nederlandse cultuur? Meer dan wijzelf? Ze bouwen daar Nederlandse stadjes na, die hier al lang niet meer bestaan. En zijn ze juist deze dagen ook niet buitengewoon genereus ten aanzien van Nederland? Dank zij een Japanse maatschappij kan het Van Gogh Museum uitbreiden. En ach, die Von Siebold heeft zo veel spulletjes meegenomen, kaarten, planten, porselein, lakwerk en etnografische voorwerpen, daar kan best wat van terug.

Von Sieboldts collectie is eigendom van de Staat der Nederlanden. Zij vormt de kern van het Volkenkundig Museum te Leiden. De bewuste kaart berust bij de Universiteitsbibliotheek van dezelfde stad. Als eenvoudig burger denk je dat die voorwerpen daar veilig zijn. Ten onrechte, zo blijkt. Dit staatspresent belooft iets voor de toekomst. Een staatsbezoek aan Spanje? Ach we hebben één Goya in Nederland, die hangt in het Rijksmuseum. Dat is wel aardig voor Juan Carlos. In hetzelfde museum hangt het mooiste portret van de in Duitsland geboren Willem van Oranje, echt iets voor Helmut Kohl. En als we de Fransen nou eens blij maken met een onvervalste, in Frankrijk geschilderde Van Gogh, dan komt die relatie ook nog wel in orde.

Overigens bezit het koninklijk huis zelf een buitengewoon fraaie collectie 18de eeuws Japans lakwerk. Waarom daar niet wat van ingepakt?