Een warm bad

Er is een soort periodiek dat probeert een innige band, een "relatie' met de lezer aan te gaan. Niet zomaar een flirt of avontuur, nee, echt een volwaardige verhouding van mens tot blad. Er mag beslist geen "ander' in het spel zijn; die zou het tweerichtingsverkeer maar blokkeren.

Nieuw onder deze gevoelsbladen is Single, een glimmend, kleurrijk blad dat de "alleengaande' een hart onder de riem steekt. In dat woord alleengaande schuilt blijkbaar de dynamiek die "alleenstaande' ontbeert. Alleen staan heeft iets zieligs, terwijl alleen door het leven gaan in Single wordt gebracht als een keuze, als een "manier van leven'.

Single wil vooral "leuk en positief' zijn, zegt hoofdredactrice Karin Melis in haar voorwoord: “De tijd dat alleengaanden niet voor vol werden aangezien, is gelukkig voorbij.” Er staan kennismakingsadvertenties in de "kontaktenkrant' van het blad, want zoeken naar de juiste partner “blijft spannend”. Ouder wordende vrijgezellen of "overgeschoten' vrouwen die desperate pogingen doen een partner te vinden, worden in Single opgewaardeerd tot levensgenieters die Don Juans verleidingskunsten tenminste nog verstaan.

Neem nou Annie Schilder, voormalig zangeres van BZN. Zij was tien jaar getrouwd met Joep, vertelt ze in de rubriek Bekende Single, maar dat liep mis: “Ik was zo blij dat ik van Joep af was.” Nu leeft ze alleen, maar thuiskomen in een leeg en ongezellig huis is soms wel eens moeilijk: “Dan zat ik echt om me heen te kijken en me af te vragen hoe ik de avond door moest komen.” Of Joep met deze ontboezemingen zo blij is, valt te betwijfelen.

Omdat socioloog Johan Derks (51) al achttien jaar ingeschreven staat bij contactbureaus, kon hij naar dat verschijnsel als het ware participerend onderzoek doen. Zijn conclusie: Bemiddelingsbureaus hebben onvoldoende aandacht voor "de hele mens' en de partnerzoekende moet vooral niet denken dat “een relatie de oplossing is voor al zijn problemen”. Nu heeft Derks zelf maar een bemiddelingsbureau opgezet; voor reiscontacten, wel te verstaan.

Het blad heeft een reportage van mannenkoor Karrespoor uit Tuk bij Steenwijk; de leden kregen na een klacht op de radio over de boerinnenschaarste zakken vol post van alleengaande vrouwen. Alle interviews in het blad moeten de lezer er van overtuigen dat alleen zijn, ondanks het feit dat er "soms iets knaagt', best wel lollig kan zijn. Er zijn handige tips voor alleengaanders-vriendelijke hotels, restaurants, cafés en bemiddelingsbureaus.

Evenals bij Single bestaat de kern van AAN uit contactadvertenties. Staan ze in Single kris-kras door elkaar, AAN heeft ze gerubriceerd naar leeftijd en geslacht en zet er soms een foto bij. Single is een Libelle-achtig magazine, AAN heeft meer het karakter van een service-krant. De redactionele kolommen van beide bladen staan in dienst van de emancipatie van de ongebonden medemens.

Ook hier het interview met de Bekende Overtuigde Alleenstaande (BOA): Dennis Bergkamp, topscorer bij Ajax. “Ik heb ook niet zo'n behoefte aan contacten”, noteerde AAN, “omdat ik zo'n sterke band met mijn familie heb.” Het blad geeft tips voor het opstellen van advertenties en meldt juichend dat de alimentatieplicht straks waarschijnlijk na twaalf jaar vervalt. In de rubriek Tips om gelukkig te zijn op je werk wordt geadviseerd meer verantwoordelijkheid te krijgen “door je collega's buitenspel te zetten”. Alleenstaanden zijn misschien wel kille, egocentrische mensen, die niet ten onrechte alleen staan, dacht ik na lezing van twee hunner periodieken.

Het openslaan van Mens & Gevoelens staat gelijk aan het nemen van een warm bad, zij het dat Margreet Dolman in het jongste nummer aankondigt te zullen aftreden als "emotioneel hoofdredacteur'. “Ik ben niet iemand die verantwoordelijk wil zijn voor het hele blad”, schrijft ze onder het kopje Een Nieuw Begin, “ik wil uitspatten in m'n eigen hoekje.” De hoofdredacteur blijkt de naam Mens & Gevoelens ooit als grap te hebben verzonnen, maar tot haar ongenoegen trok de titel steeds meer "softe' in plaats van humoristische verhalen aan. Daarom wordt de naam in oktober veranderd in De Zot.

Mens & Gevoelens is een pretentieloos blad, dat door het spontane en open karakter grote sympathie opwekt. Een leuke kameraad, goed voor een lach en een traan, waarmee je voor de dag kan komen en aan wie je ook een geheim kan toevertrouwen. De functie van de brievenrubriek is om de lezer oprecht advies te geven. En jongen uit Den Bosch, die door zijn homoseksualiteit moeilijkheden ondervindt, krijgt een opbeurend woord van Margreet: “Laat de mooiste jaren van je leven niet door stompzinnige, intolerante idioten verpesten.”