Vladimir als stripfiguur

Niet bekend

Zijn stripalbum over het leven van de eerste christelijke Russische vorst, Vladimir de Heilige, werd daar afgelopen dinsdag in Russische vertaling gepresenteerd. Een primeur, want de Nederlandse en Franse uitgave van het album laten nog een half jaar op zich wachten. Aan belangstelling geen gebrek. Het medium strip is weliswaar vrijwel onbekend in de Sovjet-Unie, maar de ontvangst van een eerdere stripvertaling die als proefballonnetje op de Russische markt werd losgelaten was bemoedigend.

Vladimir spreekt bovendien sterk tot de Russische verbeelding. Christelijke heiligen lijken momenteel de belangrijkste gegadigden voor het innemen van de lege plekken op de sokkels van Marx en Lenin. En Vladimir is een legendarische figuur in de Russische geschiedenis. Hij dankt die bekendheid vooral aan zijn bekering tot het christendom en de voortvarendheid waarmee hij zijn onderdanen duizend jaar geleden tot diezelfde geloofsovertuiging dwong.

Het scenario voor de strip is afkomstig van de Frans-Russische auteur Vladimir Volkov. Deze auteur van onder meer spionageromans waagde zich "voor de aardigheid' eens aan het schrijven van een strip-scenario. Hij bewerkte een eigen toneelstuk en leverde een vriend bij uitgeverij Lombard de blauwdruk voor een 52 pagina's tellend stripalbum. Daar was men onmiddellijk enthousiast. De uitgever zocht alleen nog een passende tekenaar. Paul Teng (“Ik ben daar op het juiste moment binnen komen lopen.”) kreeg het pak papier “met complete dialogen en gedetailleerde aanwijzingen voor de plaatjes” mee naar huis en hoefde zich niet lang te bedenken. Teng tekent in een realistische stijl, staat bekend om gedegen research, en had al enige naam gemaakt met historische strips. Voor het album De vrienden van Igor Steiner (over de Russische revolutie) was hij al eens naar Moskou en (toen nog) Leningrad gereisd om "sfeer te snuiven'.

Kon Teng zich bij die strip nog overvloedig documenteren, het kostte hem meer moeite bruikbare gegevens over Rusland ten tijde van Vladimir te vinden. “Ik had vooral problemen met praktische zaken: wat voor kleding hadden die mensen aan, hoe zagen hun huizen er uit. Stenen gebouwen kwamen daar toen vrijwel niet voor. Zelfs het paleis van Vladimir was waarschijnlijk helemaal uit hout opgetrokken.”

Historische bronnen over Vladimir zijn schaars; maar de kronieken vermelden een aardige anekdote over de wijze waarop hij tot het christelijke geloof zou zijn gekomen. De vorst ergerde zich aan de verscheidenheid aan religies onder zijn volk en nam maatregelen die in het licht van de latere Russische geschiedenis vertrouwd voorkomen: één geloof werd dwingend voorgeschreven. Maar welk? Vladimir ontbood een christelijke delegatie, maar nodigde ook Kazaren (joods) en Boelgaren (islamitisch) uit. Aangezien de joden niet over een eigen land beschikten, en de moslims geen alcohol mochten drinken achtte Vladimir alleen het christendom geschikt voor zijn volk. Volkov liet dit verhaal een nadrukkelijke rol spelen in zijn scenario en maakte het Teng daarmee lastig: “Slaven en Noormannen; daar kom je nog wel uit. Ik had genoeg aanknopingspunten om die te kunnen tekenen. Maar met die joodse Kazaren en islamitische Boelgaren heb ik het nog knap moeilijk gehad.”