Mag het een onsje meer zijn?

ALWEER EEN KLEINE REVOLUTIE in Nederland. De winkels mogen van de Tweede Kamer in het vervolg tot half zeven open blijven.

De steun voor de nieuwe winkelsluitingswet bleek gisteren Kamerbreed, want winkelt niet iedere kiezer? Bijna acht jaar heeft het debat geduurd. Al in juni 1984 werd geconstateerd dat de winkelsluitingswet van 1976 niet meer voldeed. Als het een beetje meezit - de Eerste Kamer moet immers ook nog oordelen - zal er in 1992 werkelijk wat veranderen. De winkels moeten niet uiterlijk om zes uur sluiten, maar om half zeven.

Dat is het antwoord van de Nederlandse overheid op, zoals minister Andriessen het in een van de voorbereidende schriftelijke stukken omschreef, “de maatschappelijke ontwikkelingen die niet stil zijn blijven staan”. Het aantal huishoudens waarvan beide partners werken groeit nog steeds, het aantal één- en tweepersoonshuishoudens is gestegen tot de helft van alle huishoudens en de werktijden worden steeds gevarieerder.

EEN GROTE VARIËTEIT aan oplossingen is de afgelopen jaren aangedragen. De meest logische was een winkelier de vrijheid geven zelf de openstelling te bepalen, waarbij de huidige maximale openstellingsduur van 52 uur gehandhaafd zou blijven. Deze bleek in het land van het 'georganiseerd overleg der belangenorganisaties' echter het minst bespreekbaar. Want was er ook niet de "maatschappelijke context', waardoor Nederland niet zo ver kon gaan als andere landen? Zelfs het oprekken van de sluitingstijd tot zeven uur 's avonds bleek een brug te ver.

Terwijl er verder aan een voor alle partijen aanvaardbaar compromis gewerkt werd, groeiden benzinestations uit tot supermarkten, groeiden de postorderbedrijven en moesten de ,telewinkel'-bedrijven wachtlijsten aanleggen. Want inderdaad, de maatschappelijke ontwikkelingen blijven niet stil staan en de markt ook niet.

Een half uurtje langer open door de week, en een uur langer op zaterdag. Europa opgelet. Nederland komt eraan!