Buitenland: meer rood en geel dan eredivisie

ROTTERDAM, 27 SEPT. De strenge spelregels die de wereldvoetbalfederatie FIFA in juli van dit jaar invoerde, hebben in de meeste hoogste klassen van de buitenlandse competities tot meer rode en gele kaarten geleid dan in de Nederlandse eredivisie. In Frankrijk deelden de scheidsrechters tijdens de 111 wedstrijden die in de eerste elf competitieronden werden gespeeld, liefst 333 keer geel uit en 30 keer rood. In Nederland werden in de 72 duels na negen speeldagen "slechts' 152 gele kaarten en 12 rode getrokken.

In Frankrijk betekent het aantal rode kaarten vergeleken met vorig seizoen na elf speeldagen meer dan een verdubbeling. In 1989-'90 bedroeg het aantal rode kaarten 17, vorig seizoen 12. Volgens een peiling in L'Equipe zijn de meningen over de strengere aanpak van de scheidsrechters over het algemeen positief.

De chef van de Franse scheidsrechterscommissie, Vautrot, ziet zelfs een verbetering van de mentaliteit bij de voetballers na de eerste kaartenhausse. Op de eerste speeldag werden bijvoorbeeld 29 gele kaarten gegeven en drie rode. Op de voorlopig laatste speeldag viel voor de tweede maal geen enkele rode. Vautrot vergelijkt de dreigende straffen van drie tot vier wedstrijden na een uitsluiting met de angst van een automobilist voor enige tijd zijn rijbewijs te verliezen.

In de Belgische hoogste klasse blijken de scheidsrechters evenmin lankmoedig jegens het spelbederf dat volgens de FIFA sterk is toegenomen. In de eerste zeven ronden, waarin 55 wedstrijden werden gespeeld, werd 168 keer geel getrokken en 9 keer rood.

In de Engelse eerste divisie wordt nog altijd hard maar fair gespeeld. De indruk bestaat, zegt internationaal scheidsrechter Courtney, dat spelers beseffen dat de arbiter de baas is. Er is wederzijds respect. Dit seizoen is nog geen voetballer uit het veld gestuurd wegens verbaal of fysiek geweld jegens de scheidsrechter. Ook werd nog geen trainer naar de tribune verwezen, omdat ze hun emoties niet de baas konden. Niettemin werd in 10 speeldagen - 103 wedstrijden - 10 keer rood getrokken. Ter vergelijking: Nederland in 72 wedstrijden 12 maal rood.

De spelers van de Bundesliga is voor de competitie erop gewezen bij het minste wangedrag (in woord of gebaar) rood te krijgen. Spuugt een speler, dan moet de scheidsrechter de wedstrijd staken. Na 10 speelronden (99 wedstrijden) zijn "slechts' 10 rode kaarten uitgedeeld. Bij een tweede gele kaart volgt rood, hetgeen een schorsing van één wedstrijd betekent. De straffen zijn verminderd door de tuchtcommissie. Schorsingen van vier tot acht wedstrijden, zoals twee jaar geleden, worden niet gauw meer gegeven. Rood kan uitsluiting van twee tot vier duels inhouden, een waarschuwing en een boete van tenminste 3.500 gulden.

In de Serie A van Italië vielen na vier speeldagen en 36 wedstrijden al tien rode kaarten en liefst 122 gele. De strenge aanpak van de arbiters wordt nauwkeurig gevolgd door de nieuwe chef van de scheidsrechters, Casarin. Hij heeft zich voorgenomen het “edele voetbalspel weer schoon te maken”.

Casarin riep het verjongde scheidsrechterscorps vóór de competitie op voor een stage van drie weken. Daarin werd veel gediscussieerd over de toepassing van regels en hard gewerkt aan de fysieke conditie. Later werden trainers en aanvoerders van de elftallen uitgenodigd voor een cursus in de nieuwe spelregels. Het hielp aanvankelijk weinig. Sampdoria-doelman Pagliuca werd in een bekerwedstrijd van het veld gestuurd omdat hij een bal buiten zijn strafschopgebied bewust met de hand speelde. Napoli-trainer Ranieri begon al na de tweede speeldag te klagen over het nieuwe arbitrale gedrag. Casarin riep hem tot de orde en vroeg hem zijn oordeel uit te stellen tot na het seizoen.

Scheidsrechters aarzelen in Italië niet meer met strafschoppen geven. In de wedstrijd Inter-Verona mocht Inter er vier nemen (slechts één werd benut). Ook spelvertraging geniet volop aandacht. Vergeleken met vorig seizoen duurt een duel als gevolg van de attente scheidsrechters gemiddeld twaalf minuten langer.