Boulez

Paul Luttikhuis over Boulez (CS 6-9-1991).

Kolom 4: "In de jaren zeventig bleven Boulez' activiteiten als dirigent niet meer beperkt tot de moderne muziek." Boulez ditigeerde bij het Residentie Orkest de volgende stukken tussen 62 en 70:

Seizoen 61/62: Mozart symfonie K.201, Haydn Symf. 92, Debussy Trois Images. 64/65: Mozart Ein Musikalischer Spass, K.522. Holland Festival '65: Obrecht Missa Maria Zart. Seizoen 65/66: Handel Water Music, Beethoven Symfonie 2. Seizoen 67/68: Koningskroningen uit de Middeleeuwen, Beethoven symfonie 2. Seizoen 68/69: Debussy Martyre de St. Seb. Seizoen 69/70: Machaut Messe de Notre Dame, Wagner Siegfrieds Rheinfart, Debussy Trois Nocturnes.

Daarbij zijn niet genoemd de stukken van o.a. Bartok (Muziek voor snaarinstrumenten, Mandarijn), Strawinsky en Schonberg c.s., die wij dan maar 'modern' noemen.

In 1965 nam Boulez met het Residentie Orkest een plaat op van Handels Water Music. Plaat bij te bezichtigen en zelfs te horen.

Dan in de 1ste kolom: "... verraadt dat Boulez eigenlijk een dillettant is, die niet precies weet hoe het 'hoort' omdat hij het vak in de praktijk heeft geleerd."

Kom nou, Paul Luttikhuis, u weet, gelezen veel goede stukken van uw hand, toch wel beter. Hoe hoort dirigeren dan eigenlijk? Wellicht zoals Furtwangler deed, waarvan de Berlijners zeiden: "Als hij begint te bibberen tellen wij tot 11 en dan zetten wij in."? Of als Klemperer met 1 klauw? Bohm met twee vingertjes in een straal van 10 cm.? Karajan of hij een grote hond aaide?

Boulez was een groot dirigent met fabelachtige oren. In New York begon hij zijn eerste seizoen met Listzt en Bartok als belangrijkste componisten van dat seizoen. Het orkest in New York noemde hem "The French correction".